- 33 yıllık tutsak Hayrettin Adlıg ve 30 yıllık tutsak Doğan Yalçın’ın aileleri, hukuk dışı uygulamalarla hem tutsakların hem de ailelerinin cezalandırıldığını söyledi.
Hayrettin Adlıg ve Doğan Yalçın, cezalarını tamamlamış olmalarına rağmen tahliye edilmiyorlar. Yalçın’ın kardeşi Yaşar Yalçın, 30 yıl üç aydır cezaevinde tutulmasına rağmen tahliye edilmediğini belirterek, şunları söyledi: “Êlih, Sêrt, Amed, Erzirom, Bolu, Kastamonu ve Samsun'daki cezaevlerinde kaldı. Şimdi de Çorum’da tutuluyor. Şimdi yeni bir süreç de başlatıldı ama somut herhangi bir adım atılmış değil. Üç gün önce bir hasta tutsak arkadaşımız yaşamını yitirdi. Bu, çok önemli bir sorun. Bu durum, ailelerin omuzlarına da ağır bir yük bindiriyor. Yaklaşık 4-5 yıldır arkadaşlarımızın infazları yakılıyor ve her seferinde tahliye tarihleri birkaç ay erteleniyor. Biz aileler olarak bu duruma karşı herhangi bir yanıt alamadık. Bize yaşattıkları eziyeti kendileri için bir hak olarak görüyorlar.”
Pişmanlığı dayatıyorlar
Yaşar Yalçın, kardeşinin kendilerine yakın cezaevlerine nakledilmesi için defalarca dilekçe verdiklerini söyleyerek, şunları ekledi: “Bu uygulamayla hem tutsakları hem de ailelerini cezalandırıyorlar. Bir ailenin buradan Çorum’a gidip gelmesi ciddi bir maddi yük gerektiriyor. Bu uygulama ne ahlakidir ne de hukukidir. Bu nedenle derhâl adımlar atılmalı ve gerekli yasal düzenlemeler yapılmalıdır. Ardından hasta tutsaklar serbest bırakılmalıdır. Bu da iyileşme yönünde iyi niyetli bir adım olur. Çoğu zaman onlara pişmanlık dayatılıyor. Meclis de bu konular üzerinde durulmalıdır.”
“34 yıldır cezaevinde”
Hayrettin Adlıg’ın kardeşi İhsan Adlıg, 1993'te gözaltına alındığını ve bir ay boyunca gözaltında işkence gördüğünü ifade ederek, şunları söyledi: “33 yıldır cezaevinde. Êlih, Amed, Dîlok, Sêwêreg, Bolu, Ordu, Giresun ve Çewlîg'deki cezaevlerinde kaldı. Şimdi de Xarpêt’tekinde tutuluyor. Cezaevi yönetimi, kendilerine, ‘Devlet biziz’ diyor. Sürekli sorun çıkarıyorlar. Defalarca şikâyette bulunduk ama ne yazık ki aynı yaklaşım devam ediyor. Görüş bir saattir ama bazı zamanlarda 5 dakika bile kalmamıza izin vermediler.”
Bir deri bir kemik kaldı
Kardeşine birçok kez pişmanlık dayatıldığını hatırlatan Adlıg, şöyle konuştu: “Pişmanlığı kabul etmedikleri için tahliyelerini geciktiriyorlar. Oysa pişman olacakları hiçbir şey yapmadılar. Görüşe gittiğimizde, hareket kabiliyeti kısıtlı bazı kişilerin masaya kadar gelip oturamadıklarını gördük. Bunlar cezaevinde tutulacak insanlar değil. Eğer bir suç işlemişlerse ev hapsi versinler. Şimdi kardeşimde kansızlık, yani anemi hastalığı var. Bu hastalık çocukluğundan beri devam ediyor. Artık çok zayıfladı, bir deri bir kemik kaldı. Cezaevindeki beslenme ve yaşam koşulları da çok kötü. Aslında çok daha önce tahliye edilmesi gerekiyordu. Burada hem aileyi hem de tutsağı cezalandırmak istiyorlar. Gerçekten de bu süreç, zorluklar yaşamış insanlar açısından çok önemli. Meclis'teki milletvekillerimizin Adalet Bakanı ile görüşmeler yapmasını istiyoruz. Böylece değişiklikler sağlanabilir.”