- Nesime Sakine Kazan, 22 yıldır tutsak olan kardeşi Mehmet Başaran’ın sağlık durumunun her gün daha da kötüye gittiğini belirterek, “Ne dişleri kaldı, ne de gözlerinde ışık kaldı” dedi.
İnsan Hakları Derneği’nin (İHD) 2025 yılı hasta tutsak raporuna göre 335’i ağır olmak üzere bin 412 hasta tutsak cezaevlerinde tutuluyor. Cezaevi koşulları nedeniyle tutsakların sağlığa erişim hakları kısıtlanırken, tedavileri engellenen tutsakla yaşamını yitiriyor. Hasta tutsaklardan biri de 22 yıldır tutsak olan Mehmet Başaran. Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Kapalı Cezaevi’nde tutulan Başaran, birçok kronik hastalığının yanında 2 Kasım 2024 tarihinde kalp krizi geçirdi. Başaran, hastanede kısa bir tedavi sürecinden sonra tekrar cezaevine gönderildi.
Başaran’ın ablası Nesime Sakine Kazan, kardeşinin sağlık sorunlarına dikkat çekerek, hasta tutsakların Barış ve Demokratik Toplum Süreci kapsamında bir an önce serbest bırakılması çağrısı yaptı. Nesime Sakine Kazan, “Mehmet 18 yaşında politik bir dergide çalıştı. Partiye zaten ilgisi vardı. 19 yaşına girmeden bu davanın içine siyasete girdi. Dêrik’te 2004’te evden aldılar. Ben orada yoktum ama annemin anlattığına göre alındıktan sonra Diyarbakır’a sevk ediyorlar. Mahkemeye çıkardıkları zaman annem mahkemeye gidiyor. Bakıyor ki ölü gibi getirmişler mahkemeye, sağlığı yerinde değil. Annem orada bağırıyor çığlık çığlığa, terliği ile oradakilerle tartışıyor. Annem, ‘Siz benim oğlumu ne hale sokup götürdünüz’ diye soruyor” dedi.
Tekirdağ'a sürgün
Kardeşi Başaran’ın cezaevi süreçlerini anlatan Nesime Sakine Kazan, şöyle devam etti: “Diyarbakır’da birkaç yıl kaldıktan sonra Muş’a sevk ettiler. Orada da birkaç yıl kaldıktan sonra bir gece apar topar Tekirdağ Cezaevi’ne sevk ettiler. Sevk edildikten sonra kalp krizi geçirdiğini anımsatan Nesime Sakine Kazan, “Kardeşim telefon görüşmemizde, ‘Abla korkma 3-4 gün önce kalp krizi geçirdim, anjiyo oldum, beni geri cezaevine getirdiler’ dedi. Bize de haber verilmedi. Eşimle birlikte birçok yere başvurduk. Bir hafta geçmeden kardeşim tekrar kötü oldu. Bizim hep sonradan mı haberimiz olacak? Kardeşimin şeker ve tansiyon rahatsızlıkları var. Açlık grevinden sonra daha da kötü oldu durumu. Ne dişleri kaldı, ne de gözlerinde ışık kaldı. Gençken girdi cezaevine, rahatsızlıkları orada başladı. Hepimizden küçük kardeşim ama en çok o yaşlı görünüyor.”
Ellerimiz yüreğimizde
Barış ve Demokratik Toplum Süreci’ne dair cezaevlerinden dışarıya umudun taşındığını ifade eden Nesime Sakine Kazan, şunları ekledi: “Görüşe gittiğimizde açıkçası onlar bize moral veriyor. Onlar bizden daha güçlü ve moralliler, umutlular. Kardeşim cezaevindeyken anne ve babamız öldü. Kardeşim onları göremedi, cenazelerine de gelemedi. Kardeşim resmiyette annemin adına kayıtlı olmadığı için annem onu cezaevinde hiç ziyaret edemedi. Bu durumları yaşarken bile dışarıyı soruyorlar, umutlular. Hasta tutsaklara öncelik verilsin. Barış sürecindeyiz, adım atılması gerekiyor. Tutsaklarla ilgili haberler çıktığında ellerimiz yüreğimizde. Çünkü cezaevinden ölü çıkıyorlar. Bu haberleri gördüğümüzde çok üzülüyoruz. Adalet Bakanlığı ve yetkililer hasta tutsakların tahliyesine öncelik versin.”