Çocuklarımızın yanındayız

• Yağmekan Ailesi’nin üç çocuğundan biri dağda şehit düştü, biri tutsak, diğeri de sürgünde. Çocuklarından ayrı olmanın acısını yaşayan anne Sultan Yağmekan (65), açlık grevlerine dikkat çekip, “Öcalan özgür olursa barış gelir, baskınlar son bulur ve çocuklarımız ölmez” dedi.

 

Türk devletinin 1990'lı yıllardaki köy yakmaları, faali meçhul cinayetleri ve baskılarından kaynaklı on binlerce Kürt aile, topraklarından kopup, farklı kent veya ülkelere göç etmek zorunda kaldı. Vazgeçmedikleri Kürt kimliğinden dolayı gittikleri kentlerde de baskı, şiddet ve asimilasyon politikalarına maruz kalmaya devam eden ailelerden bazılarının sürgünü yıllar içerisinde bir kentten başka bir kente uzandı. Bu örneklerden biri, bugün İzmir'in Konak ilçesinde yaşayan Mardin Nusaybinli Yağmeken Ailesi. 7 çocuk annesi Sultan Yağmekan (65) ailesin yüz yüze kaldığı baskıları anlattı.

Mardin'in Nusaybin ilçesi Kruke (Yavru) köyünden devlet baskısından dolayı 1993’te ayrılıp Nusaybin ilçe merkezine yerleştiklerini dile getiren anne Yağmekan, baskılar burada da devam edince 2003’te İzmir'in Kadifekale ilçesine göçmek zorunda kaldıklarını belirtti. Fakat burada da değişen bir şey olmadı.  Çeşitli bahanelerle evine sürekli polislerce baskın düzenlendiğini söyleyen Yağmekan, bu duruma dayanamayan oğlu Rezan’ın 2003’te dağa gittiğini paylaştı. Dağa giden bu oğlu 2010’da şehit düştü. Oğlu Fırat’ın ise 2007’de bir bombalı saldırıyla bağlantısı kurularak tutuklanıp ağırlaştırılmış müebbet hapis verildiğini paylaşan anne, evli ve iki çocuğu olan diğer oğlu Murat’ın da sık sık gözaltına alınmasından dolayı 2016’da eşini ve çocuklarını geride bırakarak, yurt dışına gitmek zorunda kaldığını ifade etti.

İzmir’den de İstanbul’a

Evlerine neredeyse iki günde bir baskın yapılması nedeniyle 2014’te İstanbul'a gitmek zorunda kalan aile, burada ekonomik olarak zor günler yaşadı. Nohut pilav satarak geçinmeye çalışan aile, ayakta durmakta zorlanınca 9 ay sonra İzmir’e geri döndü.

Rutin polis baskınları

 Yağmekan, “İstanbul’dan geldiğimiz ilk yıllarda polisler oğlum kırsalda yaşamını yitirmesine rağmen yine de onu sormak bahanesiyle evimizi baskın düzenliyordu. Diğer oğlum yurtdışına gidince sonra baskılar daha da artmaya başladı. Evimizi basmaya gelen polisler bana sürekli ‘Oğlun nerede, niye gitti, gidin onu bize getirin’ gibi söylemlerde bulunuyorlardı. Polis baskınları artık rutin bir hal almıştı” diye konuştu.

Arkalarında durdu

 Biri toprağın altında, biri cezaevinde, diğeri ise kilometrelerce uzakta olan üç oğlundan ayrı olmanın acısını yaşayan anne, yine de  çocuklarının arkasında olduğunu vurguladı. Kırıklar 2 Nolu F Tipi Cezaevi'nde tutuklu bulunan oğlu Fırat’ın suçsuz yere hapiste olduğunu söyleyen anne Yağmekan, cezaevinde kimi hastalıklara yakalanan oğlunun yaptıkları son telefon görüşmelerinde tedavilerinin yapılmadığını aktardığını paylaştı.

Öcalan özgür olursa

Cezaevlerindeki açlık grevine dikkat çeken Yağmekan, şunları ekledi: "Cezaevinde hasta tutukluların tedavisinin yapılmadığını biliyoruz. Bir çocuğumun daha yaşamını yitirmesini istemiyorum. Bunca yaşanmışlık ve devlet baskısına rağmen tabi ki de çocuklarımızın arkasında olacağız. Bu süreçte hepimizin önceliği Öcalan’ın olmasıdır. Öcalan özgür olursa barış gelir, baskınlar son bulur ve çocuklarımız ölmez.” İZMİR