İşletiyorlar ama sahip olamıyorlar

Ekim ve sulamadan, hasat ve ayıklamaya kadar tarımın hemen hemen her alanında yer alan Hindistan ve Afrikalı kadınların, toprakları kullanma, kontrol etme, sahip olma, miras alma ve elden çıkarma hakları yok.

Tarımdaki kadınların yüzde 87’den fazlası üzerinde çalıştıkları toprağa sahip olmadığından, basitçe çiftçi olarak adlandırılan toprak sahiplerinin aksine “kültivatörler” veya “tarım işçileri” olarak sınıflandırılıyorlar. Oysa kadınları çiftçi olarak tanımak, devlet desteği veya mali yardım almak için çok önemli.

Kadın çiftçiler için en büyük engel, köklü ataerkillik kültür. Birçok Afrika ülkesinde, evlenmemiş kadınların babalarının topraklarına erişimi var, ancak eşlerinin topraklarına erişebilecekleri varsayımına dayanarak evlendiklerinde erişimden mahrum kalıyorlar. Bununla birlikte erkek eş öldüğünde arazisi kadın eşe değil, oğulları veya aile içindeki diğer erkek akrabalarına aktarılıyor.

Benzer şekilde Hint toplumlarında bir kadın evlendiğinde mal varlığı hemen eşinin ailesine aktarılırken, kardeşleri hala ebeveynlerinin mallarını almaya hak kazanır. Her iki durumda da erkekler hane reisi sayılırken, topraklarını kendi isteklerine göre devretme yetkisine sahip.

Çoğu kadın üzerinde hakkı olan mülklerini talep etmek için yasal haklarının farkında değil. Örneğin,  2018’de yapılan bir araştırmaya göre, 505 dul kadın çiftçinin yüzde 40’ı işlettikleri çiftlikte hak alamadı. Çünkü kadınların üçte biri emeklilik hakkına sahip olduklarını bilmiyordu.

Sonuç olarak, kadınlar anayasal korumadan yoksun bırakılıyor ve aile mülklerinde çok az pay alıyor veya hiç pay almıyorlar.

HABER MERKEZİ