Siyah gözlerini gerillanın kucağında açtı

• Penaber, DAİŞ Şengal’e saldırdığında henüz 10 günlüktü ve ailesiyle dağlara sığındı. Herkes onu öldü sanıyorken bir anda onları kurtarmaya gelen kadın bir gerillanın kucağında gözlerini açtı. Penabar şimdi 10 yaşında, zeytin karası gözleriyle etrafa gülücükler saçıyor. 

Şengal’e bağlı Siba Şêx Xidir köyünde 25 Temmuz 2014’te dünyaya gelen Penaber, 7 yıl çocuk özlemi çeken anne ve babasına umut oldu. Doğumundan 10 gün sonra DAİŞ çeteleri Şengal’e saldırdı ve o da onlarca çocuk gibi mülteci oldu. Bu yüzden ailesi ona Penaber adını verdi. Şu anda Şengal’in Xanesor ilçesinde ailesiyle birlikte yaşıyor ve gülümsemesiyle toprağa can katıyor.

Şengal fermanında iki gün boyunca yol yürüyen Êzîler, sığındıkları dağlarda bir hafta aç ve susuz kaldı. Penaber’in annesi de beslenemediği için sütü kalmamıştı. Fakat çok sevdiği kızını yaşatmak için elinden geleni yapıyordu. Dağların her tarafına dağılan koyunları görünce kızını koyun sütüyle beslemeye başladı. Küçük Penaber bu şekilde yaşama tutundu ve ölmekten kurtuldu.

Jinha’dan Medya Hawar’in hikayesini yazdığı Penaber ve ailesi, bir hafta dağlarda kaldıktan sonra HPG-YJA-STAR ve YPG-YPJ gerillalarının açtığı insani koridor sayesinde kurtuldu.

İlk arkadaşları göçmen çocuklar

İlk önce Başûrê Kurdistan’a göç ettiler ancak kötü yaşam koşullarından dolayı burada daha fazla kalmayarak yönünü Kuzey-Doğu Suriye’ye çevirdiler. Penaber, Özerk Yönetim’in Şengal halki için inşa ettiği Newroz Kampı’nda büyüdü ve ilk arkadaşları da kendisi gibi göçmen çocuklardı. Burada geçirdiği 4 yılından ardından ailesiyle tekrardan kadim Şengal topraklarına döndü.

Gerillanın gelişi umut oldu

"Kaçtığımızda yolumuzda onlarca çocuğun hayatını kaybettiğini gördük” sözleriyle DAİŞ’in vahşeti yaşattığı güne giden Penaber’in annesi Fehîme, fermana tanıklığını şöyle anlattı:

“Çok korktum ve kızımın da öleceğini düşündüm. Ama gerillaların geldiği haberini aldıktan sonra yüreğime bir umut doldu ve kızım yaşayacak dedim. Dağda çok fazla toz vardı ve özgürlük savaşçılarının bizim için getirdiği büyük arabalara bindik. Penaber elimde morarmıştı. Kızımın öldüğünü söyledim. Ben bağırdım, herkes benim çığlığımla birlikte bağırdı. Ama bir kadın gerilla oradaydı, bana ver dedi ve kızımı benden aldı. Boğazına birkaç damla su döktü ve birkaç damlayla yüzünü ıslattı, Penaber derin bir nefes aldı ve siyah gözlerini açtı. Penaberim kadın gerillanın kollarında gözlerini açtı ve o anlar artık Penaber’in kurtuluş ve hayata dönüş anı oldu.”

Penaber’in gülen siyah gözleri

Penaber ise küçük yaşında yaşadıklarını şu sözlerle özetliyor: “Annemin adı Fehîme, babamın adı Eli'dir. Ben 10 yaşındayım ve adım Penaber. Annem ve babam mülteci oldukları için ismimi de Penaber koymuşlar. Evimiz Siba’da ama Xanesor’da yaşıyoruz çünkü DAİŞ Siba’daki evimizi yıktı. Saldırı olduğunda 10 günlüktüm ve şu an 10 yaşındayım. Bütün hayvanlardan korkarım ama koyunları severim çünkü küçükken onların sütünü içmişim. Fermandan dolayı yemek yoktu, annem açtı, sütü yoktu, bana koyun sütü vermişler. Bizim koyunumuz yoktu ama dağlarda insanların çok koyunu vardı. Artık koyunları çok seviyorum ve bazen onları gütmeye gidiyorum."

ŞENGAL