Hüzün! Payımıza hep hüzün düşüyor. Kürt ülkesi özgür olmayana kadar da bu böyle devam edip gidecek. Vurup kıracaklar. İşgalcilerin hakaretlerine maruz kalacağız çaresiz. Ta ki o kutlu gün gelene kadar, böylesi durumlar sürüp gidecektir. Nedenini bilemediğimiz bir kin var içlerinde. Sanki biz onların ülkesini işgal etmişiz ve kadın demeden, çocuk demeden hepsini öldürmüşüz. İşkencelerden sanki onlar geçmiş. Sanırsın ki komando dipçiği altında inim inim inleyen onlardı.
Yine isyanlardayız! Yine küskün gözlerle bakıyoruz dünyaya. Çünkü bir canımız koparılıp götürüldü. Bir eve yine ateş düştü. Tiz çığlıklar şimdi arşı alemi tutmuştur. O bir savaşçı değildi. Belki de hayatında eline silah bile almamıştı. Ama öldürüldü. Suçuysa Kürt olmak. Lice ile Genç arasında, Muzaffer Gürül adında bir gencimiz vuruldu. Vali, cinayet hakkında açıklama yapmış; ''Güvenlik güçlerinin ''dur'' ihtarına uymadığından dolayı, seken mermi kafasına isabet etmiştir'' biçiminde. Tutanaklara da böyle geçmiştir mutlaka.
Biliriz onların yalanlarla donatılmış raporlarını. Türk medyasında ise çıt yok. Onlar yalan haberlerle meşguller. Yine Kürtlerin moralini bozmak için yalan haberler yapıyorlar. Sözüm ona Doktor Bahoz vurulmuşmuş...
Dur ihtarına uymayanlar, havaya ateş açılırken vurulurlardı eskiden. Şimdi de mermi sekiyor. Başkası da sınırda arkadan taranırken, Kobane'de vuruldu deniyordu.
Kürt'ü öldürmek serbest. Gün yok ki bir Kürt vurulmasın.
Hem Lice'de siviller hep öldürülüyor. Hemen yanı başındaki Suruç'ta da Kader'imiz, kasıtlı olarak vurulmamış mıydı arkadan? Bundan birkaç ay önce yine bir gencimiz Lice'de vurulmamış mıydı? Devlet Kürt Özgürlük Hareketi'ni tahrik ediyor. Savaşa çekip fitne ve fesatlarıyla PKK'nin imajını zedelemek istiyor.
Çağ değişti. Gelişen teknolojiyle insanlar, hemen her şeyden haberdar olabiliyorlar. Biz ise kötü şeyler yapmadık. Kötü şeyler istemedik. Eni sonu dünyanın bizi göreceğini ve anlayacağını biliyorduk.
Sevinç
Halkımız bomba ve top atışı altındaydı. Kızlarımız, kadınlarımız, gençlerimiz, ihtiyarlarımız elde silah savaşıyorlardı. Şehit düşüyorlar. Yaralanıyorlar. Evlere ve yüreklere ateş düşüyordu. Vazgeçmedi Kobanê insanlık savaşından.
Bağdadi'nin vurulduğu haberini alıyoruz. Bir mahlukatın ölümüne sevindiğim için, beni yadırgamayın lütfen.
Kahramanca savaşan halkımızın karşısında duramadılar. Geri çekiliyorlar. Yalnız tehlike henüz geçmiş değil.
Kobanê kuşatması sıradan bir kuşatma değildi. Onurumuz ve şerefimiz ablukaya alınmıştı. Biz Kobanê dışında olanlar, kardeşlerimize yeterince ses veremedik gibime geliyor. Seyrediyor bir kısmımız. Vicdanlarımız mı kurumuş, bilemiyorum. Belki de...
Kobenêli savaşçıların şahsında, tüm dünya ve insanlık onuru korunmaya çalışılıyor. Gün durma günü değildir. Gün, tüm gücümüzle seferber olmamızı zorunlu kılıyor. Yüreği insanlık için atan herkesin ayağa kalkmasını emrediyor. Milliyet, din ve mezhep ayırımının zerre kadar önemi kalmadı. Şu an vahşilik ve insanlık çarpışıyor, hepsi bu. Yani DAİŞ ile T.C vahşetle, kinle bizlere saldırıyorlar.
DAİŞ'i destekledikleri yetmiyormuş gibi, fidan gibi gençlerimizi de vurmaya devam ediyorlar.
Kürdistan her gün evlatlarını kaybediyor. Kimisi de zindanlara atılıyor. İnanılmaz bir trajedi yaşıyoruz halk olarak. Yalnız gelecek bizimdir. Ortadoğu'da yükselen yıldızlardan biri de Kürt halkı olacaktır.