
MEDİNE MAMEDOÐLU/JINHA/AMED
4 aylık bir kuşatma sonrasında Sur'da evler, kiliseler, camiler, tarihi tüm yapılar tahrip edildi, yıkıldı. Anılar kaldı dimdik ayakta, ömründe bir kez de olsa ayak basan her insan için gizemli bir yolculuğun kapısını aralayan Sur'da. "Sur'da ev yaptırmak istiyorum" diyen Başbakan'ın başkanlığındaki Bakanlar Kurulu Sur için bir karar aldı. 'Acele kamulaştırma' kararı ile evler, tarih, kültür bir kez daha yıkılmayı beklerken, kadınlar evlerini gözetliyor, yaşanmışlıklarını, geleceklerini...
Sabah akşam kapıda nöbette
Bu karara inanmak bile istemiyor Sur halkı. 66 yaşındaki Hüsna Fidan, Lalebey Mahallesi'nde geçirmiş ömrünü. Hüsna ana için Sur; kapı, pencere, duvardan ibaret değil. Bu yüzden de sabah akşam kapıda nöbette. "Sur yıkılacak" cümlesini duyduğundan beri kapıda bekleyen Hüsna ana, evinin kapısının önünde oturuyor, Sur'u yıkmaya gelecek olurlarsa ilk karşı duracaklardan.
'Hayatım, kimliğim, vatanım'
Lalebey'de tek odalı evinde yalnız yaşıyor Hüsna nine. "Evim elimden alınırsa sokaklarda kalacağım" diyor. Dile kolay 50 yıldır bu mahallede, bu sokakta yaşadı. Burada büyüdü, evlendi, çocukları oldu. "Benim hayatım burası" diyor Hüsna, "Kimliğimi kaybederim, vatansız kalırım. Benim 5 çocuğum var; 3 kadın, 2 erkek, şimdi hepsi İstanbul'da. Burada kendimi anılarım sayesinde yalnız hissetmiyorum. Eğer burayı da elimden alırlarsa sokaklarda kalırım" diye anlatıyor hikayesini.
'Anılarım yaşatıyor beni'
Artık ilerleyen yaşıyla da hareket etmekte zorlanan Hüsna ana komşularıyla paylaşıyor yaşamını. Birlikte yiyip, birlikte oturup konuşuyorlar. Başka bir yerde bulabilir mi bu paylaşımı? Tek varlığı olan evinden koparılmak şimdi en büyük korkusu. "Eğer başka bir yere gidersem, hayatta kalamam ki" diyor.
Saldırılar nedeniyle bir süre evinden uzak kalan Hüsna, olanları şöyle anlatıyor: "Yasak zamanı bize buraların tümden bombalanacağını söylediler. Gelinimle çıktık, geri geldiğimizde kapılarımın hepsi kırılmıştı. Yeni baştan yaptım. Yine olsa yine yaparım. 'Burası yıkılacak' dedikleri günden beri sürekli kapıda bekliyorum. Evimi yıkmalarını istemiyorum."
"Burası bizim, diğer insanların evi, hayatı. Devlet niye yıkıyor ki? Bize kalacak bir yer verseler bile buralar gibi olmayacak. Burada tek kalıyor olabilirim ama kimse olmasa bile bu taşlar, bu anılar yaşatıyor beni. 50 yıl buradan ayrılmamam için yeterli bir zaman" diyerek tepki gösteriyor.