Ez rojek keye de biya. Min dî hevalî/dezayî ameyî û vatî: “Yew heval remayo.” Ma şiy dewijan re vat: “Wa hayê şima bibo. Yew hevalan mîyan re remayo.” Dewijan ra yewî vat: “Temam, eke ma bivînî ma xeber danê şima.” û ê hevalî şiyê.
Di roj beyntar de şi, datê ma ame vat: “Ma şirê şêrê re xele biçînê.” Min zî vat: “Temam” û ma aye roj înan rê xele çinay. Ez û wirdî datê xo ma verê amey keye. Ma sabun girewt û ma şîy verê çemî, ma enî xo şutên. Yewna datê min ame vat: “Yew heval ame û hetê cor de şi.” Datê min ê bîn vat: “To qey ey nêedilna? Nika şono o mêrik tepişneno û kişeno.”
Dima ez mîyanê çemî ra vejyaya û min cilanê xo pira girewt. Bade ez wenîşta estorî û şiya. Qasî yew saet ra pey ez ameya. Merdimê min şîbî yew keye min vat: “Temam” û min merdimî ra vat: “Yew merdim ame tiya, şi kura?” Mêrik vat: “Yew nêameyo tiya.” Min vat: “Ez cêr ra ewniyeyo ti ra, min dî şî zere.” Min ke no hawa vat mêrik avguziya. Ez şîya zere. Babî o merdimê vat: “Ti xeyr ameyê.” Min zî vat: “Xeyr mîyan de bimanî.” û ez şîya ewnîyeyo wedeyo bîn ra.
Min dî ke merdimê min ha ûca de yo û cilanê xo bedilneno. Min cilî eyî yê leşkerî girewt dekerd yew ciwalî. Dima ez wenîşta bergîr û mêrdim zî kerd vernîyê xo. Ez kewta rayîr. New saet çares û panc deqa ra pey ma hevalan resayî. Min o teslîmê hevalan kerd. Hevalan zî ey berd. Mîyan ra yew di roj vîyart. Xalê o merdimî amebi, vatbi: “Ma zanê kam warzayê ma tepişto ma gere înan bikişî.”
Nê merdimî ameyî dewe. Ez zî dewe de bîya. Yew lacek ame min ra vat: “Ê merdimî ameyî to gêrenî, haya to pê biba. Min vat: “Temam” û min ey ra vat: “Ti şo înan goştarî bike û bê min ra vaje”. Lacê ema min şi. La badê hewna ame vat: “Ê mêrik vanî ê kî warzayê ma tepişto binawinê ma.” Min zî lez çekê xo girewt û ez uca de vinderta. Min vat: “Şo înan ra vaj: “Hanîye uca de yo.” Na hawa min lacê ema xo şirawit. Ez ewnîyayo yew mêrdim hetê min ra yeno.
Ez şîya verê keyeye. Ez ewniyayo babî min û yew dewijê ma ha munaqaşaye kenê. O dewijê ma babî min ra vano: “Lajê to şiyo, lacê şarî tepişto û ardo teslîmî hevalan kerdo. Min zî vat: “O lacek rema, eyn şiyîn xo teslîmî leşkeran kerdinî.
No nuşte kovara VER BI ROC ra ameyo girewtiş.
Semedê ters şuxilnabî
No hewa dima ziran danê şima zî. Babî min warîşt, kursî têşona min. Min zî destê xo da ver. Ginayişî kursîyî, destê min ca ra vet. Min babî xo ra vat: “Ez ha şina, şima sekenî bikî.” Ez şîya verê çemî. Destê min dejaynê. Hevalî yenî dewe. Vanî veng bidê wa heval Deza bêro. Waya min hevalan ra vana hal û mesele na hawa ya. Hevalî ca de warzenî şonî ver o dewijî. Hevalî dewij ra vanî: “Nika ma şima dekî zere û adir berzî şima û şima biveşnê, şima vanê se?” Hevalan nê qalî semedê tersnayişî şuxilnabî. No qewimîyayiş ra pê no mêrik hin cayê xo de roniştbi...