Tutsaklarla dayanışma amacıyla Amed’de başlatılan açlık grevine katılan 80 yaşındaki Sultan Aksoy, “Evde oturamazdım. Çaresiz değiliz. Ölüm olsa da direnmeliyiz. Kazanan biz olacağız” dedi.
Tutsakların sağlık durumu kritik aşamada. Aileler, kamuoyunun dikkatini çekmek ve çocukları ile dayanışmak amacıyla Amed, İzmir, İstanbul, Gebze, Siirt ve Van’da açlık grevine girdi. Amed’de 2’şer günlük açlık grevine siyasetçiler de destek veriyor. Eylemin ikinci grubunda yer alan 80 yaşındaki Sultan Aksoy, hiç kimseyi dinlemeyip, greve girdiğini söyledi. Çevresindekilerin, “Zor, hastasın, yapamazsın” uyarılarını dikkate almayan Aksoy, oğluna telefon açıp “Oğlum cezaevindeki tutsaklar için açlık grevine gireceğim” dedikten sonra eylem alanına büyük bir heyecanla geldiğini dile getirdi. Yaşına, hastalıklarına bakmadan gelen Aksoy, “Çaresiz değiliz. Ölüm olsa da direnmeliyiz. Kazanan biz olacağız” diyerek etrafına cesaret ve umut saçıyor. Aksoy, geçen yıllarda çok büyük acılar yaşasalar da hiçbir zaman umutsuz olmadığını dile getirdi. Elinde kırmızı karanfili düşürmeyen Aksoy, en yaşlı eylemci olsa da etrafına enerji dağıtıyor.
Daha önce de girdi
Daha önce de açlık grevlerine girdiğini hatırlatan Aksoy, 3 farklı tarihte açlık grevine girmiş, ama en uzun süre 1995 yılında yine cezaevindeki koşulların düzetilmesi için Amed’de 13 gün grevde kaldığını ifade etti. Açlık grevine girdiği için gözaltına alınıp tehdit edilse de Aksoy, bildiği yoldan hiç geri adım atmadığını dile getiriyor. 80 yıllık ömründe çok ağır acılar gördüğünü anlatan Aksoy, hiçbir zaman direnişten, bildiği yoldan geri adım atmadığını kaydetti.
Mardin’in Kızıltepe ilçesinde polis ve askerlerin defalarca baskı ve tehditlerine maruz kaldığın ifade eden Aksoy, 1994 yılında Amed göç etmek zorunda kaldığını söyledi. ’94 yılında gazete dağıtımcısı oğlu Mehmet Zeki Aksoy, bir yıl ardından eşi Mehmet Şerif Aksoy’un öldürüldüğünü hatırlatan Aksoy, oğulları Mehmet Şah ve Mahsun Aksoy ile birlikte tutuklandıktan aylar sonra tahliye olduğunu anımsattı.
Kimseye boyun eğmedik
80 yıllık ömrüne çok şey sığdırdığını dile getiren Aksoy, kendi hikayesini şu sözlerle özetliyor: “Ben evde oturamazdım. Biz çok acı çektik. Bugün de aynı şekilde önderliğimizi tecrit altında tutmuşlar. Kürt halkı olarak devletten çok büyük zulümler gördük, ama asla kimseye boyun eğmedik. Kenan Evren darbesinden bu yana barış için çabalıyoruz. Barış Anneleri Meclisi’nin kurulduğu günden bu yana içinde yer alıyorum. Biz çocuklarımızın geleceği için barış için mücadele ettik. Devlet oğlumu, eşimi katletti. Diğer iki çocuğumu tutuklayıp cezaevine attılar.”
Annelerin cezaevlerinden çocuklarının cenazesi çıkmasın diye açlık grevinde olduğunu vurgulayan Aksoy, tutsakların talebinin kendi talepleri olduğunun altını çizdi. 1980-1997 yılları arasında cezaevleri yollarında mekik dokuduğunu anlatan Aksoy, o gün bu gün koşulların değişmediğini söyledi. Aksoy, sözlerini şöyle sürdürdü: “Biz bu güne kardeşlik diyorduk. Ancak Cumhurbaşkanı Erdoğan kardeşliği de bırakmadı.”
AMED