Bi ziwanê ermenî wateya nameyê Yuhanus cuyayişek bê merdiş o. No zey nameyê xobi. A hîna di banê xo perwerde kerdî û goreya cuyayişê cenîyek azad xo hadre kerdî. Gula di serra 1997’ê de beşdarê mîyanê safê PKKê bi. A gelek deverê zey Botanê fermandarî kerda û peynî zî seba xoverodayişê Kobanê bi waştiş û rîgeşîyek gird şî beşdarê xoverodayişê bi. Di 7 citmengê de di Kobanê şerekê de cuyayişê xo dest da.
Wayîrê kerd
Dayika Yuhanus Ekîncî, Muhterem Ekîncî ard ziwan ke a domanê ya xo di na dozî de daya û wina domna: “Min domanê xo di no dozê de feda kerda. Verekna min bieşkîyayna çeka kêna xo bigêra û zey Ayşe Efendî di cepheyê xoverodayişê Kobanê de şer bikera.”
Ekîncî dîyar kerd ke dema kêna a Gulan şîya demderg waşta birayê xo biewna la derfetê a nêbîyo û wina dewam kerd: “Destpêkê lajê min yê destpê ke Çekdar şî, Gulan hîna hutelek bi. Dema ke lajê min şî zaf dem nêvîyart kêna min Gulan zî rayîrê birayê xo şopand û şî. Di banê de kêna min Gulan bi xo perwerdekerd bi. A kedkar û jêhatbi. Dema ke Gulan şî 15 serran, birayê xo gêra seba ke ey bivîna la birayê xo nêvîna û birayê a şehîd kewt.”
Sareyê ti weş bo
Ekîncî dîyar kerd ke peynî 15 serran rojekê bi telefonê ameyo û no dergî da qise xo: “Min qise kerd. Xo a vengê ke ameynê de ez bi hesreta hesîyaya ame goşê min û ma derg qise kerd. Gulana min xebara şehadeta lajê min da min û vat; dayê sareyê to weş bo. Min zî vat; kêna min Homa kerd şehadete la nê îxaneta. Hewna zî sareyê to, Serekatî, heval û hogirê to weş bo. No demê hem min kêliyê serbezî, şanazî û hem zî kêliyê xemgînîyê cuyayişê kerdî.”
Bi waştiya xo şî
Ekîncî ciresna ke kêna a her dem bi berpirsîyarê têgêreya û wina domna: “No demê kesê nêeşkîyaynê şîna xo zî bikerê. Min seba Çekdarê xo ra şînî rona. Gulan yewin gêra û vat; dayê a sekerd? Min vat; dayê ma şînî rona û vat; dayê a weş kerda. Ez gelek to ra razîya. Peynî min zî vat dayê wala pîyê to zî êşa penceşêrê tepişyayo û şîyo rehmetê. Hem a zerrê min dejna û hem zî min zerrê a dejna. Peynî lajê min yê hutelek zî verê xo da koyê azad. Domanê min bi waştişê xo şîyê. Nika goristanê yê Çekdarê min zî çin o. Peynîya 18 serra dema min kêna xo dî û vat; dayê dema ma cenazeyê Çekdar bibînin to do çi sekerî? Min vat; kêna min şehîdgehê amey viraştî, xo seba înan ameya viraştiş.”
Peynî cenazeyê a dîyê
Waya Gulan ya a ra pîlîr Nîhal Akyildiz zî destnîşan kerd ke kênayek a çibîyo, a nameyê kêna xo ronaya Gulan seba heskerdişê waya xo la a hema zî doman bi cuyayişê xo dest da û wina verdewam kerd: “Seba Gulan hembaz derdê min bi, ez gelek bi a ra girêdaya bîya. Dema ke şî kênayek min bi, min nameyê a kerd Gulan. Kêna min hîna 11 serra bi, di şaneşîna banê de kewt û cuyayişê xo dest da. Dema ke waya min zî şehîd kewt, ma a zî bi şar Gulan hutelek. Nika gora her diyan cote. Peynî waya min şî 18 serran min nêveyna. Herdem ez bi hesreta veynayişê a bîya. Peynîya 18 serran min cezayê a veyna. Cenazeyê a gelek pak bi û zey ke bi merdim huyena û delal bi.”
Do ez zî gerîla biba
Waya Gulanî, Ruken Ekîncîya 6 serran a huteleka zî dervîrî ke lajekek yê a bîya û nameyê ey lajekek xo ronaya Çekdar û wina vat: “Ez û a her tim têhet bîyê û ma her tuşxê xo werdê dem a ra ewnîyaynê vatê; ez çika zî hesîyena. Tena rojek temenê min bimano, wa ez nê cilê gerîla xo ra bikera. Lajekek min bi, nameyê ey kerd Çekdar. Nika Çekdar 4 serra yo. Waya min gelek bi waştişê şî Kobanê dema ke ez a rey de qise kerd a coş û zerrîweşî a veyna. Hetanê ma yew bimanê ma no dozê veranêdonê. Ez lajê xo Çekdar zî bi no awayî perwerde bikera. Tena ser milê lajê min zî bimano ma no dozî verdewam bikerê.”
Wa şima zey Berîvana Cizîra Botan bibê
Waya Gulan ya hutelek Remzîye zî ard ziwan ke dema Gulan banê bi seka a dîyar bi do bibo fermandarek pîl û wina dewam kerd: “Gulan gelek pirtûk wendî hem seba ma di nirxnayişê û hem zî di diya min ra kurdîya a vatê. A seba ma zey dayîkan bi. A hem ma wayîr kerdî hem zî ma perwerde kerdî. Bandora dîya min zî gelek ser Gulan û heme malbatê ma est o.”
Remzîye wina vat: “Dîya min her demê seba ma vatê; ger di demê min de zî na rayvistiş bibîynê qet nêzewîjyaynê. Wa şima zey Berîvana Cizîrê bibê. Wa rabî û ronayişê a merdiman bandor bikerê. Xo hutelek nêkerê. Her demê wa serê şim berz û şima wayîrê vînbibê. Diya min wayîrê hêzek cewherîya gird a. A wazena her dem ciwan xo perwerde bikerê û xo aver berê.”
ŞEHRİBAN ASLAN-ZEHRA TUNÇ / ÊLIH/JINHA