Bedeli ağır oldu. Ama Kobanê özgürleşti. Aylarca süren tarihi direnişle Kobanê çetelerden temizlendi.
Çeteler Kobanê'de yenildi. Aslında Kobanê’de yenilenç etelerden çok Türkiye ile birlikte bazı işbirlikçi güçler oldu. Zira tüm hesaplar Kobanê'nin düşürülmesi üzerineydi.
Kobanê'nin kazanması Kürdistan tarihi açısından da yeni bir dönem; tüm bölge halklarının köleliğe, karanlığa karşı özgürlüğü kazanması demektir. Aynı zamanda Kürtler açısından Medler döneminde Harpagosla başlayan iç ihanet damarının da yerle bir olmasıdır.
Kobanê'nin özgürleştirilmesi dört parça Kürdistan başta olmak üzere dünyanın birçok yerinde sevinç gösterileri, kutlamalarla karşılandı. Sevinç gösterileri acı ile iç içe oldu. Zira birçok ana, baba, kardeş, abla Kobanê direnişinde yakınlarını yitirmişti.
Kobanê özgürleşmeden bir gün önce Efrîn Kantonu'na Kobanê'de şehit düşen Xemgîn Reşît’in cenazesi getirilmişti. Binlerce ana başlarına siyah yazmayı takarak yas içinde Xemgîn Reşît’in cenaze törenine katıldı. Büyük bir acı içindeydi Xemgîn Reşît’in annesi ve diğer anneler. Cenaze töreninden sonra anneler başlarındaki siyah yazmalarıyla yas çadırına geçtiler. Esmehan Ana da yasa gelenleri kabul etmeye başladı.
Bir gün sonra Kobanê özgürleşti dendiğinde ise Esmehan Ana'nın gözlerinde bir ışıltı parladı. Yas çadırının altında siyah yazmasını çıkarıp beyaz yasmasını takarak yanlarındaki analarla birlikte kutlama için Özgürlük Meydanı'ndaki yerini herkesten önce aldı. Esmehan Ana'nın etrafını daha önce farklı zamanlarda Kobanê ile Rojava ve Kürt dağlarında yaşamını yitiren özgürlük savaşçılarının anneleri kutlama için beyaz yazmalarıyla toplanmaya başladı. Bir gün önceki büyük acı Esmehan Ana'nın yüzünde bir gün sonra buruk ve büyük bir sevince dönüştü.
Buruk da olsa seviniyorlardı. Yaşadıkları özgürlük sevinciydi. Bedeli can olan özgürlüktü. Acı ve sevinç birarada yaşanıyordu. Sevinç ve acının gözyaşları birbirine karışıyordu anaların yüzünde. Esmehan Ana'da da yaşanan oydu….