Kurdistanê de şerêk dagîrkerî yê dewleta tirk esto. Goreyê huqûq zî goreyê însanîyetî zî û goreyê pêronê dînan zî Kurdistanê de estbîyayîşê dewleta tirk rewa û meşru nîyo. Goreyê nê hîrê mawitişan, Kurdistanê de estbîyayîşê dewleta tirk, estbîyayîşê dagîrkerîyo. Wexto ke dagîrkerî cayêk de bibo, hemberê dagîrkerî şerkerdiş rewa û meşru yo. Şernekerdiş suco. Gera goreyê na raştî hereket bibo, hemberê dewleta tirk zî xoverdayîş bibo. Xoverdayîş de esker û polîsê dagîrker yê dewleta tirk bêrenê kiştiş, şehîd zî nîbenî. Hêzên Kurd benî şehîd. Çunke Hz.Muhamed zî vato, “Kam ke qey can, erd, mal û mulk û namûsê xo şerbikero û hina gan bido, beno şehîd.”
Reyna Hz.Muhamed vato, “Erd û mal û mulke Muslumanî, Muslumanê bîn ra herem o.”
Goreyê ne her di hedîsan, dewleta tirk Kurdistanê de dewletêk dagîrkera. Xoverdayîşê Kurdistanîyan, xoverdayîşêk rewa û biheqo. No xoverdayîş de kurdêk can bido beno şehîd. Tirkêk bêro kiştiş, nêbeno şehîd. Kîsê baw û dadîyê xo de şino. Yane sey vateyê vernîyan ma, “Çem û çem şino.”
Çîyo ke R.T.Erdogan, Bekîr Bozdag û Mehmet Ozhasekî înan ser şehîdî vanî, zurîyê.
Erdogan vano, “Qey şehîdî hadre bênê.” Vernîyê heme çîyan de di lajê xo Bîlal û Burak nêşirawitî eskerî.
Bekîr Bozdag vano, “Hewce bikero şehîdbîyayîş re qet lomê mekerenê.”
Mehmet Ozhasekî yo Qeyserîyij vano, “Homa nesîb bikero, înşellah ez zî bena şehîd.Înşellah şima zî şehîd bibenê."
Bîn Alî Yildirim zî vano, “Bena ma şehîd bivisnenê la ma reyna pird û rayîra xo virazênê.”
Bîn Alî Yildirim hina qiseykeno la lajêk eyê binameyê Erkan esto, sey vişterêk Montofono û Sîngapur de ser masayê qumarî ra nêyeno war.
Zobî zî zameyê Erdoganê yê newe zî seba şerê Kurdistanê de bibo lord, AKP bi mîlyonan pereya eyê ra şirawena.
Yane rayedarê AKP şerê Kurdistanê de xo kenî zengîn. Laj, keyna û zamayê înan pereyan benî. Ayê bînan zî erzenî bin erdî. Eyê vanî, “Homa ma rê şehîdî nesîb bikero,” Wexto ke hina qiseykenî, kam înan goştarî û temaşa keno vano, Amîn! Amîn! Amîn! La yewê înan nê şerî de ne ca genî ne zî yenî kiştiş.
Qey nayî çîyan wexto ke Qeyserî de teqnayîş bi û eskerê tirk ame kiştiş. Hema hema pêronê şarê kurdî vatenê Amîîîîn! Amîîîîîn! Amîîîîn!
Şarê Kurd dima ra vano, şima Amed-Sûr, Cizîra Botan, Nisêbîn û Şirnex de însanê ma ganî ganî veşnayî. Şima bajarê ma xirab kerdî. Şima nêzanenê şarê kurd zî qesasê xo bigero. Reyna nuştoxê kurd zî nusnenê vanî, “Kam ke va biramo, gît çîneno.” Kurdî hina qiseykenî û nusenî, tirkê faşo zêdeyîr har benî.
Va har bibenê, kam har bibo şîyayîşê eyê zî nêzdîyo.
Çiqas şîyayîşê îna zêde bibo, do ewqasî şarê kurdî zî zêdayîr qey şîyayîşê înan vajo, hezar rey Amîîîîn! Amîîîîn! Amîîîn!