Kısas, Urfa’nın 12 km güney doğusunda Tektek Dağları’na giden yolun üzerinde, Harran Ovası’nın başlangıcında yer almaktadır. Dili, geleneği-göreneği ve yaşam biçimi bakımından çevresindeki köylere benzemeyen ve Peygamber Şehri olarak bilinen Urfa’nın da iki Alevi köyünden biri. Nüfus olarak da en kalabalık Alevi köyüdür. 1992 yılında belde olmuştur fakat şimdi Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir. İsmini Emeviler ve Abbasiler arasında geçen ve çoğu Harran’da geçen savaşlarda “kısasa kısas” tekniğinden alır.
Kısas semahı
Semah Arapça “İşitmek, uçmak” anlamlarına gelmektedir. Semahta esas olarak gezegenlerin, güneş çevresinde dönüşleri simgelenir. Semah, günümüz inanışına göre ilk defa Kırklar meclisinde gerçekleştirilen inançsal bir ibadettir. Kısas Semahı diğer semahlara göre en “saf” kalan semahtır. Usul bakımından diğerlerinden ayrılır.
40’tan fazla âşık
Alevi inancındaki âşıklık geleneği Kısas’ta da sürdürülmektedir. Neredeyse her evde bir saz bulunur ve Sadık Baba, Sıtkı Baba, Dertli, Derviş Ali, Edip Harâbî, Virâni, Kul Hüseyin, Kul Himmet, Seyyid Nesimî, Şah Hatâyî ve Pir Sultan’ın deyişleri de herkes tarafından bilinmektedir.
Yine köyde kırktan fazla âşık olduğu biliniyor. Âşık Kul Biçâre, Culha Yahya Baba, Âşık Büryâni, Âşık Doksandaon, Âşık İkrâri, Âşık Celali, Âşık Hürremi (Emine Uğur), Âşık Engini(Hürü Aşan), Âşık Devrâni, Âşık Yarâni, Kul İhsan, Âşık Meftûni, Aşir Türmen, Hoca Bakır, Kılo Bektaş…
2 Kısaslı’ya Unesco’dan “Yaşayan İnsan Hazinesi” ödülü
2014 yılında aslen Kısaslı olan ve Âşık Büryani’nin oğlu Olan Dertli Divani’ye (Veli Aykut) ödül verildi. 2016 yılında ise Âşık Sefai’ye (Mehmet Acet) ödül verildi.
KÜLTÜR SERVİSİ