Türk devletinin desteği ve teşvikiyle Kobanê’ye saldıran DAİŞ’e karşı başlayan direnişin diğer yüzü olan siviller içerisinde Kobanê’nin direngen yürekli yaşlıları dikkat çekiyor.
İşgal saldırısı ardından binlerce kişi Kobanê’yi terk etmek zorunda kaldı. Ancak yaşlı ve hasta oldukları halde Kobanê’yi hiç bırakmayan, savaşın ve iklim koşullarının getirdiği her türlü zorluğa karşı topraklarına ve çocuklarına olan bağlılıkları ile direnip ayrılmayan Kobanê’nin yaşlı sivilleri de var. Bazıları yalnız yaşarken bazıları da eşleri ve çocukları ile yaşayan Kobanê’nin yaşlı direnişçileri, terk etmeme ısrarını sürdürüyor.
“Kobanê’nin çamurunda öleceğiz ama yine de Kobanê’yi terk etmeyeceğiz” diyen Kobanê’nin yaşlı sivil direnişçileri , Kobanê’den ayrılan Kobanêli gençlere ise “Biz bu yaşlı ve hasta halimizle Kobanê’yi terketmedik. Siz de geri gelin ve Kobanê’yi savunun” mesajı verdi.
Kobanê’de yalnız yaşayan yaşlılardan Brahim Hemed, Weyso Hemo, yaşlı çiftlerden Bozanê Şêxê-Xanim Eli ve Mahmud Mistefa ile Naile Mistefa, ANF’ye konuştular.
O ölecekse ben de öleyim
Brahim Hemed Eli (73): Kobanê doğumluyum. Kobanê’den hiç ayrılmadım. Burası bizim vatanımız. DAİŞ çeteleri bize saldırdıktan sonra ailem Kobanê’den ayrıldı ancak ben tüm ısrarlarına rağmen Kobanê’den ayrılmadım. Saldırıların en ağır olduğu dönemlerde bile evimi bırakmadım. DAİŞ çeteleri kirlidir,; saldırıyor, evimizi yurdumuzu işgal etmek istiyor. Evde yalnızım, kimse yok etrafımda. İhtiyaçlarımı Kobanê Hükümeti’nin bana verdiği yardımlarla gideriyorum. Yaşıtım olan arkadaşlarım vardı. Onları çok özlüyorum. Hemudê isimli bir torunum da YPG saflarında. Onu bırakamazdım, yanında kaldım. O ölecekse ben de öleyim. Onun mücadelesi ile gurur duyuyorum. En azından bir şey yapamazsam da onun yanında kalacağım. Kobanê’den asla ayrılamam, ölsem de burada öleceğim. Bazen sokakları dolaşıyorum, oturduğumuz gezdiğimiz, sohbet ettiğimiz yerleri görüyorum, çok üzülüyorum ama bu günler bitecek ve Kobanê eskisi gibi özgür olacak. YPG/YPJ bizi koruyor. Buradan giden özellikle gençlere sesleniyorum: Kobanê’ye gelin. Burada mücadele edin, direnin. Toprağımızı savunun. Ben yaşlı halimle buradayım. Siz de gelin ve bu kutsal direnişe katılın. Türkiye size bir şey vermez. Orada çürüyeceksiniz.Yıkılmış bir duvarın dibinde ölürüm
Weyso Hemo (68): Kobanê’de doğdum ve hep burada yaşadım. Buraya DAİŞ çeteleri saldırınca ailem buradan ayrıldı ama ben gitmedim. Kobanê’nin yıkılmış bir duvarının dibinde ölürüm ama yine de Kobanê’yi bırakmam. Burayı terkedemem. Kızım hastaydı, Türkiye’ye gittikten sonra tedavi edilemediği için yaşamını yitirdi. Ben kızımı göremedim bir daha. Cenazesine gidemedim, onun için çok üzülüyorum. Ailemi ve komşularımı özlüyorum. Biz birbirimizi çok seviyorduk, Kobanê’de devrim olduktan sonra hayat çok güzel oldu. Ama bu kirli çeteler bize saldırıyor. Yaşamımıza saldırıyor. Kobanê’nin gençleri gelsinler Kobanê’de dirensinler. Kürdistan’ın diğer parçalarından gençler geliyor bizim için savaşıyor, siz de gelin bu savaşa katılın.
Biz vatanımızı bırakamayız
Bozanê Şêxê: Ben Kobanê’nin 20 kilometre güneyinde bulunan Miharacê Köyü’nde doğdum. Biz hep orada yaşadık, DAİŞ çeteleri köylerimize ağır silahlarla tanklarla saldırdı. YPG bizi korudu ve kent merkezine getirdi. Ben YPG’den silah istedim, köyümü savunacağım dedim ama yaşlı olduğum için kabul etmediler. Allah onlardan razı olsun. Köylerimizi savundular ve yaşamlarını yitirdiler. Kent merkezine geldik ve Kobanê’den ayrılmak istemedik. İki oğlum da şu anda silah aldı ve direnişe katılıyor. Aileleri ile birlikte kaldılar onlar da. Kobanê Hükümeti’nin bize sağladığı evde 10 kişi yaşıyoruz.
Biz Kobanê’de doğduk ve burada öleceğiz. Biz vatanımızı bırakamayız. DAİŞ çeteleri biz her gün onlarca havan topu atıyor ama biz direneceğiz ve hiçbir saldırı karşısında irademizi kaybetmeyeceğiz.
Kavga kapıya gelmiş
Xanim Elî (70): Kavga kapıya gelmişse direnmek kaçınılmazdır. Gidenler burada kalarak direnenleri örnek alsın ve geri dönsün. Biz eşimle birlikte yaşlı halimizle burada kaldık. Bu DAİŞ laneti bize saldırıyor. Biz de bu çeteye asla boyun eğmeyeceğiz ve direneceğiz. Vatanımızı bırakmayacağız. YPG/YPJ savaşçıları benim evlatlarım, onlar için dua ediyorum. Elimden başka bir şey gelmiyor. Ben de onların yanında kalarak direnişe en azından bu şekilde katkı sunmaya çalıştım. İki oğlum da çocukları ile birlikte kaldılar ve silah alarak direnişe katıldılar. Biz bu mücadeleyi bırakmayacağız.
Mahmud Mistefa (70): Ben felçliyim, yataktan çıkamıyorum. Kobanê’de yaşamak benim gibi yatalak bir insan için çok zordur. Ama ben ne olursa olsun ne acı çekersem çekeyim Kobanê’den ayrılamam. Kobanê saldırıya uğradığında Türkiye tarafına geçmeyi reddettim. Kobanê’yi bırakıp nereye gideceğim? Biz yüzyıllardır bu topraklarda yaşıyoruz. Bu topraklar atalarımızın bize emanetidir ve biz ne olursa olsun topraklarımızı bırakamayız.
Kobanê‘nin çamuruna razıyız
Naile Mistefa (68): Kobanê’de direniyoruz. Zorluklar var, havan topları, füzeler atılıyor ama biz Kobanê’den ayrılmayı bir kez olsun düşünmedik. Kobanê’nin çamuru bizim için başka memleketin tatlısından daha tatlıdır. Evimizden hiç ayrılmadık, saldırıların en yoğun yaşandığı süreçte bile aklımıza hiç gitmek gelmedi. Bir başımıza yaşıyoruz. Her ihtiyacımızı kendimiz karşılamaya çalışıyoruz. Hemed Mahmud, isimli bir oğlum da cephede YPG ile birlikte savaşıyor. Oğlumuzla birlikte kaldık ve onun direnişini destekliyoruz. Biz çocuğumuzu, toprağımızı nasıl bırakıp gidelim. Biz öleceksek Kobanê’nin çamurunda öleceğiz. Başka da bir yolumuz, bir isteğimiz yoktur.
SEDAT SUR/ANF/KOBANÊ