- Suriye’de işsizlik ve savaşın yarattığı korku nedeniyle Amed’e gelen 40 yaşındaki Davut, yedi aydır çobanlık yaparak ailesini geçindirmeye çalışıyor. Davut, “Mecbur olmasam gelmem. Üç yıl çalışıp geri döneceğim” diyor.
BARAN DESTAN/AMED
Kış yaklaşırken mevsimlik işlerin sonuna gelindi. Amed'deki köyleri dolaşırken yolum tesadüfen köyün ineklerini güden Davut'la kesişti. Geçen yıl Rojava’dan gelen Davut, yaklaşık yedi aydır bu köyde çobanlık yapıyor. Arap olan Davut, Kürtçe bilmediği için kırık dökük Türkçesiyle kısa bir sohbet ettik.
40 yaşındaki Davut, geçen yıl büyük oğluyla birlikte Rojava'dan gelmiş. Oğlu başka bir ilçede çobanlık yapıyor. Davut, yedi aydır Amed'de ve haftaya çobanlık işi bitecek. Mesleğinin çobanlık olduğunu söyleyen Davut, şunları anlatıyor: “Suriye’de iş yok, para yok. Mesleğim çobanlık, başka bir şey bilmem. Savaş bitti ama hâlâ korku var. Mecbur olmasam gelmem. Burada köyün ineklerine çobanlık yapıyorum. Sabah 8'de, bazen 9'da inekleri alıyorum. Akşam 5'te geri götürüyorum.”
Üç yıl çalışıp dönecek
Çobanlığın zor olduğunu ve özellikle yılanlarla mücadele etmek zorunda kaldığını anlatan Davut, mesleğine dair şunları söylüyor: “Hayvan başına para alıyorum. Her ailenin 3-4 ineği var. Ayda 60 bin lira kazanıyorum. Köyde kalıyorum, yemeğimi de veriyorlar. Harcayacak bir durumum yok zaten. Dört kızım, dört erkek çocuğum var. Üç yıl burada çalışıp geri dönecem. Ailemle cep telefonuyla görüntülü konuşuyoruz, her gün. Bir ben bir de oğlum geldik. Oğlum çiftlikte çalışıyor.”
Çobanlık işi bittikten sonra oğlunun yanına gideceğini söyleyen Davut, çiftlikte iş bulursa orada çalışacağını belirtiyor. Sohbetimiz sırasında telefonu çaldı. Arayan, Suriye’deki ailesiydi. Kız çocuklarının sesi hâlâ kulağımda.
