Bekle beni *

bekle beni, döneceğim

bütün direncinle bekle beni.

bekle hüzün yağmurları

gökyüzünü kaplayınca,

kara kış üşütürken bekle,

sarı sıcaklar yakarken bekle.

kimseler beklemezken bekle beni,

unut anılarla yüklü bir geçmişi

ne bir mektup ne bir haber

gelmesin ne çıkar, bekle beni.

bekle beni döneceğim

bekle, yalnızca sen bekle beni.

bekle beni döneceğim,

bırak beklemekten usanmış dostlarım

oğlum, anam, yoldaşlarım

öldüğümü sansınlar benim

umudu kesip bir ateşin başında

beni yad edip içsinler ama sen

içme sakın yürek acısı o şaraptan

inançla, sabırla bekle beni.

bekle beni, döneceğim

tüm ölümlere inat bekle.

çünkü o büyük bekleyişin

düşman ateşinden kurtaracak beni.

bekle kızgın sıcaklar içinde,

karlar savrulurken bekle beni,

yalnızca seninle ben, ikimiz

ölümsüz olduğumuzu bileceğiz;

o sırrı, o hiç kimsenin bilmediği.

kimseler beklemezken

beni beklediğini.

                                                 Konstantin Simonov

Çeviren: Sacide Üçer

*  II. Dünya Savaşı'nda Rus ordusunda savaşan şair Konstantin Simonov'un kaleme aldığı ve döneminde en çok okunan şiir olan “bekle beni”, şair tarafından sevgilisi Valentine Serova’ya yazılmış.

İkinci dünya savaşında Stalingrad’da Alman kuşatmasına karşı savaşan şair yazdığı şiiri çalıştığı gazeteye ulaştırmayı başarır.

Şiir gazetede yayınlanır yayınlanmaz büyük yankı uyandırır. Şiir, geniş kitleler tarafından o kadar güçlü sahiplenilir ki,

“Kutsal kitaptan sonra en fazla okunan metin” olarak ifade edilir.

Konstantin Simonov ve sonra Rus sinema sanatçısı olan

Valentine Serova ile savaştan sonra evlenir.

Bir süre evli kalan çift, bir süre sonra ayrılır.

Valentina Serova 1975 yılında, şair Konstantin Simonov da

1979 yılında yaşama gözlerini yumdu.