Sokağa çıkma yasakları döneminde evi yıkıldığı için kiraya çıkan, ancak kiraya çıktığı ev de yıkımla karşı karşıya olan Ayşe Kabul, 60 yıllık yaşamı boyunca 3 kez yerinden edildi. 1990'lı yıllardaki göçertme politikaları nedeniyle 2 kez evi yakılan Ayşe Kabul, "Buradan gitmeyeceğim" diyor.
1990’lı yılların insansızlaştırma politikalarının başında gelen köy yakmalarından en çok etkilenen kentlerden biri olan Şırnak, sokağa çıkma yasaklarının ardından yerle bir edildi. 8 mahallesinin yıkılıp yerine TOKİ konutlarının yapıldığı mahallelerde halen yıkımı bekleyen yüzlerce ev var. Her sokak ve kapısında Kürdistani hikâyelerin olduğu kentte sokağa çıkma yasakları döneminde evi yıkıldığı için kiraya çıkan, ancak kiraya çıktıkları ev de yıkımı bekleyen Ayşe Kabul, 60 yıllık yaşamı boyunca 3 kez yerinden edildi. Çatışmalar sırasında evi yıkılan Kabul, yerle bir edilen evinin karşısında dikilen TOKİ konutlarının hemen karşısında yıkımı bekleyen kiralık bir evde kalıyor. TOKİ’lerin arasında kalan birkaç evden birinde yaşayan Kabul, çatışmalarla birlikte yaşadığı evin üçüncü kez devlet tarafından yıkılışına tanıklık ediyor.
1990'lı yıllarda Feraşin'den
90’lı yıllarda çatışmalar nedeniyle Feraşin köylerinden çıkmak zorunda kalan Kabul, o günleri şöyle anlatıyor: “Feraşin’de bir köyde kalıyorduk. Evimiz, hayvanlarımız vardı. Bütün kış hazırlıklarını da yapmıştık. Daha sonra bir gecede bize köyden çıkacaksınız, dediler. Biz de hiçbir şeyimizi almadan çıkmak zorunda kaldık. Biz çıktığımız gibi de evlerimiz yakıldı zaten. Daha sonra Şırnak’a geldik. Burada ne kalacak yerimiz ne de bir yiyeceğimiz vardı. Hiçbir şeyimiz yoktu. En son bir çadır kurup ben ve çocuklarım uzun bir süre orada yaşadık. Çocuklarımla birlikte orada kaldık."
Evim üç defa yıkıldı
Sonra yeniden göç yaşayan Kabul, o süreci şu sözlerle anlatıyor: "Evlerimizi yapıp, düzenimizi kurduk. Sonra yine bir gece aynı şekilde köyden çıkarıldık. Bir süre yine çadırda kaldık. Sonra henüz küçük olan üç oğlumla birlikte hafriyata girip çadırı yıktık, yerine ev yapmaya başladık. Kendi ellerimizle evimizi yaptık. Sonra devlet yeniden köyünüze gidebilirsiniz, dedi. Kalktım hayvanlarımla birlikte geri köye gittim. Oradaki evi de yeniden yaptım. Her şeyimizi düzenimizi yeniden kurduk. Tam bitti dedikten sonra köyde yeniden çatışmalar çıktı. Üzerimize top attılar, sonra da, 'orada insan kalamaz' dediler ve bizi çıkardılar. Gece yarısı evlerimizi, hayvanlarımızı orada bıraktık. Besta’dan yollara çıkıp yeniden buraya geldik."
Buradan gitmeyeceğiz
Şırnak'ta 2015’te ilan edilen sokağa çıkma yasağında da benzer bir süreci yaşayan Kabul’un evi bu kez sokağa çıkma yasakları sürecinde yıkıldı. Ama Ayşe Kabul göç yollarına düşmedi. "Ne olursa olsun Şırnak’ı bırakıp bir yere gitmeyeceğiz" diyen Kabul, şunları ifade etti: “Devlet burada Kürtlerin yaşamasını istemiyor. Kürtlerin adının burada anılmasını istemiyor. Kürtlere düşmanlık yapıyor. Kürtler nerede olursa orayı yıkarım, diyor. Ama biz ne olursa olsun burayı bırakıp gitmeyeceğiz. Sonuna kadar buradayız. Bu kadar yıkıma dayandık bundan sonrasına da dayanırız.”
JINNEWS/ŞIRNAK