İsviçre Gündemi

Bir haber geliyor gecenin bir saatinde Cemal Kavak…
Herşey anlamını yitiriyor… beyniniz donuyor… gözyaşlarınız kontrolünü yitiriyor, yaşadığınız her şey kayboluyor birden...
O ana kitleniyorsunuz..
Cemal Kavak yok artık…
Daha dün vardı ama...
çocuksu gülümseyişi
güven verişi
kararlılığı
heyecanı
duruşu
görkemi…
tanrı, tılsım, mucize...
İlk defa yalvarıyorum, ben şimdi telefon edeceğim ve o “nerdesin“ diyecek… demiyor…
Ben Cemal diyorum.. Cemal…
Gerçek yavaş yavaş üzerime geliyor…
Sonra cenaze, binlerce insan...
Tabutun üzerinde onun resmi var ama…
Herkesin göğsünde asılı fotoğraflar var ama..
Eşi, çocukları da orada ama…
Ağladığım adama “öfke“ doluyorum…
Bıraktığı mektuplar okunuyor…
“Önderliğe, şehitlere, özgürlük mahkumlarına, partiye bağlılık ve özeleştiri.
“Sürgünde yaşamak vazoda yetişen bir çiçek gibidir“
“Eylemim doğru anlaşılmalıdır“
“Beni anlamak şehitlere bağlılık ve mücadeleyi sahiplenmektir“
Görkemli bir 15 Ağustos kutlaması gerçekleştiriyor.
Bütün yoldaşlarını, arkadaşlarını davet ediyor.
Halaya duruyor…
Kürdistan’daki yeni gelişmelere sevincini dışa vuruyor.
Eyleminin finalini yapıyor gibi...
15 Ağustos ruhunu sürgüne taşımayı planlıyor adeta.
Ve 15 Ağustos kutlamasının ardından eylemini gerçekleştiriyor.
Cemal Kavak “eylemim doğru anlaşılmalıdır“ diyor…
Sürgün yaşamını 15 Ağustos ruhuyla sarsmanın adıdır bu..
Toprağında kök salması, dallanıp budaklanması, özgür kılanması gereken bir halkın “vazoda“ hergün kendini ölüme terketmesine isyandır.
Özgürlük ve mücadele değerleri yerine, kendini maddi değerlere teslim edenlere bir çağrıdır.
Hergün büyüyen, mevziler kazanan, genişleyen Kürdistan’daki mücadeleye karşın, buna layık olamayan, gerisinde kalan, sürgündeki siyasi duruşu sarsma eylemidir.
Avrupa’da hiçleştirilen, teslim alınan, asalak hale getirilen bireyleri kendine getirme hamlesidir.
Büyük saygı duyduğu Kadın Haraketine, Kürt kadınlarını katılmaya çağıran bir davettir.
Onca emek, fedakarlık, şehitler ve zorluklarla örülen özgür yarınlara.
Omuz vermeyenleri, seyirci gibi duranları kendileriyle hesaplaşması çağrısıdır.
Kürt gençlerine sürgüne teslim olmama, öncü olma çağrısıdır.
Kısaca Cemal’e bağlılığın adı, anısına saygılı olmanın adı.
“Vazodan“ çıkmanın, özgürleşmenin, yüzünü ülkeye dönmenin adıdır.
Cemal Kavak’a bağlılık, ilkeli, etik, ahlaki, tavizsiz kişiliğin adıdır.
Cemal Kavak duruşumuzun, bağlılığımızın, dürüstlüğümüzün, mücadele tarzımızın  birey, siyaset her alanda sorgulanması eyleminin adıdır.
Anısı önünde saygıyla eğiliyorum...