Ruyêqerkaşî de ti vana qey bijangî seba ke bûrîyan şane bikerê virazîyê. Bijangî siya. Bûrî sîya. Mordem qayîlo ke xo rê ronîşo tê de nîyado. Hende rindek a. Hende mahsum, hende pak a. Şanikade sîyaye kî senî ke rindekîya rûyî temam bikero kîşta pirnike de nîşta ro.
Cîhanê da-vîst serre ya esta ya çin a. Senî ke ez keyberê kulinde ra kewta zerre wuşte ra ez bi rûyode geş û pêşmeriyayîşî pêşwazî kerda. Ma merheba da yewbînî. Ez kîşta sobaye de nîşta ro. Ma hal û hewalê yewbînî pers kerd. Ma tayê nata bota ra qisey kerd. Ma tayê Xoşebere kerde. Gonîya mi ci rê gîrîye. Kifş bî gonîya aye kî mi rê gîrîyê. Mi dest pêkerd persî persayî:
-Hevala Cîhan ti kotî ra ya?
-Ez Rojawan ra wa.
-Ya çi weş!
Rojawa tim zerrîya mi de şadîye virazeno. Heya Rojawanê welatê mi zerrîya mi de şadîye virazeno. Bi taybetî bi însananê xo. Ê însananê xo yê pak û delal an.
-Kotîyê Rojawanî ra ya?
-Cizîre ra wa.
-Çiman ser o.
-Ti Şengal de çi gêrêna. Çi karî kena?
-Ez ameya Şengal ke bixebitî. Xizmeta Şengalijan bikerî.
Nê vateyanê aye ser o ez bêveng menda. Bêvengîya ma tayê berdewam kerd. Peyê cû aye vate guret mi goş na ser:
-Ma hamleya Mimbicê de bîme. Ma pancês hevalî bîme. Ma çend giranê nêzdîyê yewbînî de meterîsî guretîbî. Ma didi kurd bîme yê bînî Ereb bî. Ma da-des rojan ê girî pawitî. Senî ke yew mi ra vajo; baldar bê emşo Daîş êrîş bikero. Raştî kî lêlê şodirî de Daîş êrîşê ma kerd. Humarê Daîş zaf bî. Hevalê kîşta mi bi mermîya qarnasê bî dirbetin. Mermiye ginaybî vileyê ey ra. Ci ra zaf gonî şîyêne. Mi senî ke pey xo de nîyada kes çîn o. Ê ereb pêroyan meterîsê xo caverdaybî remaybî şîbî. Ez û o heval ma tenê mendîbîme. Ma hurdmîn kurd tenê mendîbîme. O çerexîya mi mi ra va:
-Hevala Cîhan ti şo. Ti şo xo bixelesne ra. xebere bide hevalan. Hevalan ra vaje pêroyan meterîsê xo caverda.
Nêşkîyênê qisey bikero. Vileyê ey ra hîna gonî şîyêne. Mi ci ra va, heval ez to canêverdana, nêşona. Ez do senî to caverdî. Qet merex meke heval nika bi ma hesîyayê. Ê bêrê ma bixelesnê ra. Mi hîna vateyê xo temam nêkerdbî ke,
Bîye bêveng. Vengê aye qirika aye de aliqî mend. Çimê sîyayî pirê hîsîra bî. Lewê xo lerzîyayî. Nêşkîye qisey bikero. La waştenê hîkayeya xo temam bikero. Xo arê da. Hêz da xo û dewam kerd.
-Mi hîna vateyê xo temam nêkerdbî ke gurmînîyeda henêne ameye ke mi nêzana çi bî. Her ca mîyanê toz û dumanî de mend. Ez ke ameya bi xo mi dî ke ez ey hevalî ra dûrî kewta. Mi der û dorê xo de nîyada. Ez bi hevalê xo gêriya. Mi o nêdî. Ez ameya meterîso ke ma pîya têde bîme. Mi tenê perçeyê leşa ey dî. Ti nêvana hewan tam ginaybî ey ra, o perçe kerdbî.
Na raya yewîne nêbîye mi nê çîyî heşnayenê. Senî ke ez cuya xo de newe heşnena, ez cayê xo de cemedîya. Ez nêşkîya vateyêk vajî. Ez nêşkîya vateyêk vajî ke tayê zerrîya Cîhane rehet bikerî. Zerrîya aya delal e.