ZABEL MİRKAN / İSTANBUL

Fransa yapımı Climax, Fransa’daki köhne bir dans kulübünde geçen uzun bir geceyi anlatıyor. 90’ların ortasında 20 dansçı, üç günlük bir prova için ormandaki yatılı bir okulda bir araya gelir. Birbirini yeni tanıyan ekip provalar dışında da eğlenceli vakit geçirirler. Provalar bittikten sonra son bir parti düzenlenir. Başlangıçta herkes son derece eğlenir ve içerken, zamanla bazıları tuhaf davranışlar sergilemeye başlar. Dansçılar bir süre sonra tamamen kontrollerini kaybeder. İçtiklerinin etkisinden çıkmaları artık neredeyse imkânsızdır. Kimisi davranışlarını, kimisi ise kaygısını kontrol edemez ve gerilim dolu dakikalar başlar. Filmin yönetmen ve senaristliğini “Dönüş Yok”, “Boşluk” ve “Aşk” gibi filmlerle tanınan Arjantinli yönetmen Gaspar Noé üstleniyor. Filmin senaryosu ise sadece beş sayfa.

Filmin kadrosunda “Kingsman: Gizli Servis” ve “Mumya” filmlerinde izlediğimiz Sofia Boutella’nın yanı sıra Romain Guillermic, Souheila Yacoub, Kiddy Smile, Claude Gajan Maull, Giselle Palmer gibi isimler yer alıyor. Görüntü yönetmenliğini Benoît Debie’nin üstlendiği filmin prömiyeri 71. Cannes Film Festivali’nde gerçekleşti.

Gaspar Noé’yi rahatsız edici filmlerinden tanıyor ve bazılarımız seviyoruz bile. Bazılarımız ise sadece tiksiniyor ve yarattığı etkiden dolayı mide bulantısıyla kalkıyor koltuktan. Yönetmenin filmini izlemek böyle zor bir deneyimken, diğer filmlerini referans vererek yeni filmini izlemeye şöyle teşvik ediyor bizleri: “Dönüş Yok’tan nefret ettiniz. ‘Boşluk’tan iğrendiniz. ‘Aşk’ı lanetlediniz. Bir de Climax’ı deneyin!”

Karlarla kaplı ıssız bir ortamda, kanlar içinde sürüklenen bir kadınla açılan film Gaspar Noé’ye yakışır bir şekilde tersten başlıyor. Bu sahneden hemen sonra filmde kullanılan müziklerin kimlere ait olduğu, oyuncuların isimleri gibi bilgiler akmaya başlıyor ve araya özlü bir söz giriyor. “Burada olmamızı sağlayan ve şu an aramızda olmayanların anısına saygıyla.” Gaspar Noé bunu kimler için kullanıyor, çok sonra anlıyoruz.

İlk “dışarıya” atılanlar

İçilen içkiden sonra dansçılar, kontrollerini kaybetmelerinin nedeninin kim olduğunu bulmak için bir kurban seçiyorlar ve bu kurban grupta içki içmeyen bir müslüman oluyor, Omar. Omar’a neden içkiden içmediği soruluyor ama dansçıların aldıkları yanıtlar hiçbirini tatmin etmediği için Omar ilk “dışarıya atılan” oluyor. Gerçek anlamda da kolundan tutulup karlı geceye bırakılıyor... Omar’ın ardından gebe bir kadın suçlanıyor ancak arkadaşları kadının gebe olduğundan haberdar değil. Neden içki içmediği sorulunca doğruyu söylemek zorunda kalıyor ve bu andan sonrası izleyici için iyiden iyiye rahatsız edici bir boyuta evriliyor. Kadın bebeği istemediği için düşmesi için karnına vurmaya başlıyor. Bu saatten sonra da arkadaşlarının umrunda olmuyor çünkü tek istedikleri bir kurban. Kim olduğu fark etmiyor; ama kendilerine en uzak olanlarla başlıyorlar işe. Dışarıda gördüklerine yönelttikleri yabancı düşmanlığı ve kurdukları habitatın dışında kalan kadınlara yönelttikleri kadın düşmanlığı…

Filmde uzun uzadıya tanık olduğumuz sahnelerden biri iki siyah dansçının gruptaki diğer kadınlarla ilgili söyledikleri ve onlara duydukları “çarpık” arzular. Gaspar Noé iki siyah vasıtasıyla verdiği bu diyaloglarla bizleri onlardan uzaklaştırıyor. Çünkü son derece “avam” gelişiyor bu sohbet. Ancak yönetmen bizi bu sekanstan alıp madde etkisiyle herkesin aynı avamlığa ulaştığı hatta belki daha fazlasını sergilediği sekansa götürüyor. Bu andan itibariyle de söylediği çok keskin ve anlaşılır zaten: İnsan özünde saldırgan, bencil ve kötüdür. Ve bu er-geç ortaya çıkar.

Zor bir deneyim mi? Kesinlikle. Gaspar Noé’nin yaşayan en iyi yönetmenlerden biri olduğunun kanıtı mı? Kesinlikle. İyi seyirler!

Orjinal adı: Climax

Yönetmen: Gaspar Noé

Oyuncular: Sofia Boutella, Romain Guillermic, Souheila Yacoub, Kiddy Smile, Claude Gajan Maull, Giselle Palmer, Taylor Kastle, Thea Carla Schott

Yapım: Fransa

Süre: 95 dakika