Kobanê direnişinin sembolü haline gelen Apê Nemir’in sırt sırta vererek topraklarını savunduğu 3 çocuğundan Osman Xelil,  DAİŞ çetesinin 25 Haziran’daki saldırısında şehit düştü. 

İlerleyen yaşına ve Kobanê‘deki çatışmalarda 4 kez yaralanmasına rağmen savaş mevzisini terk etmeyerek Kobanê direnişinin sembolü haline gelen Apê Nemir’in (Xelîl Osman) oğlu, Asayiş üyesi Osman Xelîl, DAİŞ’in 25 Haziran’da Kobanê‘ye düzenlediği saldırıda yaşamını yitirdi. Xelîl’in 5 çocuğundan en küçüğü henüz 3 aylık. 

Osman ailesi, hikayesi Kobanê‘nin yenilmezliğinin en bariz örneklerinden biri oldu. Xelîl Osman ve ailesi, Kobanê‘ye saldırıların başladığı son üç yılını topraklarının özgürleşmesine adadı. 

67 yaşındaki Xelîl Osman diğer adıyla Apê Nemir, ilerleyen yaşına aldırmaksızın Kobanê savunmasına katıldı. Sadece kendisi de katılmakla kalmadı, üç oğluyla da aynı mevzilerle omuz omuza vererek DAİŞ’e karşı savaştı. 4 kez yaralandıktan sonra Suruç’a gönderilen Apê Nemir, Kobanê‘nin özgürleşmesi ardından topraklarına geri döndü. 


Bilsinler ki Kobanê yenilmeyecek

Apê Nemir’in 35 yaşındaki oğlu Osman Xelîl, DAİŞ çetesinin 25 Haziran’daki saldırısı sırasında çıkan çatışmada yaşamını yitirdi. Asayiş üyesi olan ve saldırı esnasında sınır kapısında bulunan Osman Xelîl’in babası Apê Nemir, çocuklarının da Kobanê’yi terk etmediğini ve kent savunmasında yer aldığını hatırlattı. Oğlu Osman Xelîl ile Kobanê için yaşamını yitirenler arasında hiçbir fark gözetmediğini belirten Apê Nemir, “Gece yarısı, gizliden aramıza girerek, kalleşçe ve insanlık dışı bir şekilde çocuk ve kadınlarımızı katlettiler. Bu vahşiler bilsinler ki Kürtleri yenemeyecekler. Bunların asıl amacı Kobanê’nin yeniden boşalması. Ama bilsinler ki tek bir Kürt kalana kadar, kanının son damlasına kadar Kobanê’yi savunacak ve terk etmeyecektir” şeklinde konuştu. 


Onursuz on ömre bedel



Osman Xelîl’in 5 çocuğu var. En küçüğü henüz 3 aylık olan Arîn Mirkan. Oğlu Osman’ın savaşın en yoğun zamanlarında bile direniş mevzilerini terk etmediğini belirten anne Şemsê Mihemed, “Osman’ım hiç bir zaman çocuklarım var deyip vatanını savunmaktan geri kalmadı” dedi. Anne Mihemed sözlerini şöyle sürdürdü: “Arîn büyüyecek babası ve Kobanê şehitlerinin intikamını alacak. Onurlu ve kısa bir ömür, onursuz on ömre bedeldir. Düşman Kobanê’nin boşalmasını istiyor. Ama milyonlarca DAİŞ çetesi gelse de biz Kobanê’mizi bırakmayacağız. Namertçe gelerek masum insanları katlettiler. Kundaktaki çocukların kafalarını kestiler. Bu mu Müslümanlık? Bu mu insanlık ? Biz onlardan korkmuyoruz. 


Binler olur geliriz

Çünkü Kobanê kahraman ve yiğitlerin yurdudur. Tilki ve çakalların değil. 10 düşsek, 10 geliriz, 100 düşsek binler olur geliriz. Bunu böyle bilsinler. Kobanê direniş kalesidir. Biz yitirdiklerimize, şehidlerimize ağlamayız. Gurur duyar, zılgıtlarla uğurlarız. Önder Apo ve Kürt halkının başı sağolsun.” 




Yalın ayak geri döndüm

Kobanê’den göç ederek kuzeye geçen Kobanêlilere de seslenen Şemsê ana, “Hiçbir yer insanın kendi vatanı, kendi toprağı gibi olamaz” sözleriyle herkese Kobanê’yi savunma çağrısı yaptı. Şemsê Ana “Savaş başladığında, tüm ısrarlarıma rağmen güvenlik nedeniyle Kobanê’de kalmama izin verilmedi. Kobanê’nin özgürleştiğini duyduğum ilk gün yalın ayak topraklarıma geri döndüm. Hala Türkiye’de kalan binlerce Kobanêli var. Onlara sesleniyorum. En büyük düşmanımız Türkiye’dir. Çetelere destek vererek Kürtlerin başına salan Türkiye’dir. Türkiye’nin Kürt kardeşlerine yaptığı bu büyük ihaneti tarih boyunca unutmayacağız. Oğlumu şehit eden çete elemanları Türkiye tarafından geldi. İnsanlarımız bir an önce Kobanê’ye dönmelidir. Her evde eli silah tutan bir kişi olursa kimse bize saldırmaya cesaret edemez. Kobanê’yi hiçbir zaman kan içici, vahşilere bırakmayacağız” sözleriyle Kobanê’ye dönüş çağrısı yaptı. 

Osman Xelîl: Eski bir aşktır Kobanê 

Şehit düşen Asayiş Üyesi Osman Xelîl, Kobanê direnişinde yoğun çatışmaların yaşandığı günlerde DİHA’ya yaptığı açıklamalarda “Kobanê’ye bakınca gelen havanları görüyordum. Tahammül edemedim ve ağlamaklı oldum. Ondan sonra da Kobanê’ye tekrar geri döndüm. İki aydır da Asayiş‘teki görevimi yerine getiriyorum. Hep fakirlik ve yoksulluk gördük. Ama toprağımızdan vazgeçmeyiz. Kobanê’yi düşününce gözüm ne evi görüyor ne de çocukları. Beş çocuğumu unutabiliyorum ama Kobanê’yi unutamıyorum. Buradaki anılarımızın aşkıdır bizi burada tutan. Eski bir aşktır Kobanê bizim için. Ondan vazgeçemeyiz. Çocuklarımdan vazgeçebilirim ama Kobanê’den vazgeçmem. Çocuklarım özgür bir vatanda yaşamayacaksa o yaşamın ne anlamı var” şeklinde konuşmuştu.




MEHMET SIDDIK DAMAR 
/ DİHA/KOBANÊ