Kejan, 3 ayda bir aldığı 350 TL’lik yaşlılık maaşı ile sadece oturduğu barakanın kirasını karşılayabildiğini belirtiyor. Hayat hikayesi hakkında konuşurken yer yer hüzünlenen ve oldukça kederli olduğu görülen Kejan, “15 yıldır kimse bana yardım etmedi. Bir evim var, ama ev diyemeyiz ona. 3 ayda bir aldığım 350 TL maaşı da onun kirasına veriyorum. Param yetmiyor, yiyecek hiç bir şey alamıyorum. Çöplerde karnımı doyuruyorum” diyor.
Hem yoksulluğun hem kimsesizliğin verdiği duygu dolu hikayesini anlatırken kelimeleri boğazında düğümlenen Kejan, “15 yıldır çocuklarım tarafından hep dışlandım. Oğullarımın evine gittiğimde bana ‘Bize para getir, seni besleyelim. Böyle bedavaya seni yaşatamayız’ diyorlar. Ben mahallelerde bir parça ekmek aramak için dilenmiyorum. Ben çöplerde yaşam mücadelesi veriyorum” diye belirtiyor. Dizlerindeki ağrı nedeniyle yürümekte zorluk yaşadığını söyleyen Kejan, yetkililerin kendisine yardım etmesini istiyor.
DİHA/AMED
