Welatiyê bi navê Ahmet Karsu (58), beriya 22 salan bi ceryanê ve zeliqî û ji destê xwe û piyên xwe ve seqet bû. Karsu, hem temenê wî mezin e û hem jî seqet e, lê ji bo rewşa wan a aborî nebaş e û kesê bixebite tuneye, neçar e ji bo debarê bixebite. Karsu, beriya 13 salan ji ber xizaniyê ji navçeya Farqînê koçî Amedê kir. Karsu, berê bi salan karê sewaxkirinê kir, lê piştî seqet ma, niha ji ber seqetbûna xwe bi ereboka xwe ameletiyê dike. Karsu ku bavê 6 zarokan e ji ber ku 4 zarokên wî jî veqetiyane ew û 2 zarokên xwe bi hevre dijîn.
Karsu der barê rewşa xwe de wiha axivî: “Dema rojek di şaneşîna xaniyekî de min sewax dikir. Xeta ceryanê ya trafoyê ya ber şaneşînê derbas dibû ez pê ve zeliqîm. Her du destê min û lingekî min şewitîn. Ez 3 mehan li nexweşxaneyê mam û tedawî bûm. Piştî ku ji nexweşxaheyê derketim 2 salan jî li malê di nav nivînan de mam.” Karsu, anî ziman ku berê Weqfa Civakî û Alîkariyê û Kizilayê piştgirî didan wan lê ev salek e alîkarî qut kirine û wiha berdewam kir: “Berê her çiqas alîkarî kêm be jî me jê sûd werdigirt. Hevsera min çû sedema qutkirina alîkariyê pirsî. Li weqfê jê re gotine rewşa we ya abarî baş e me ji bo wê alîkariya we qut kiriye. Niha jî ji herdu alîkariyan jî em sûdê nagirin.”

‘Rojê 5-10 TL qezenc dike’

Karsu, da zanîn ku ew rojê carna 5-10 TL’an û carna jî qet tiştekî bi dest naxe û wiha axivî: “Ev kar karekî zarokan e. Ez ji ber neçar bûnê vî karî dikim. Dema rewşa mirovan a aboriyê xweş be mirov jî dizane li rehetiya xwe binêre. Roja ez nexebitim û kar nekim ez wê rojê aciz dibim. Ez bi vê erebokê sebra xwe tînim û hewldana min ew e ku roja min vala derbas nebe. Ger ku ez nexebitim wek di zîndanê de ez xwe dibînim.”

Karsu, anî ziman ku ew li Deriyê Rihayê, Deriyê Mêrdînê û hemû navçeya Sûrê eşyayên welatiyan dibe û tîne û wiha axivî: “Çi barê welatiyan hebe ez dikim. Ew çiqasî bidin min ez ji mecburî barê wan ji wan re dibim şûna ku ew dibêjin.”

DÎHA/AMED