İsviçre Gündemi


İsviçre’nin Zürich kentinde 2 yıl içinde iki kez dernek yeri değiştirildi. Kürdistanlılar şu anda ise derneksiz. Yeni dernek bulununa kadar halk derneksiz kalacak.

İsviçre’de Kürdistanlılar Toplum Merkezine yıllardır hep aynı eleştiri yapılır; "Şu ana kadar ödediğimiz dernek paralarını toplasak, Zürich’in yarısını almıştık." Halk da, yöneticiler de bu gerçeklik karşısında cevap veremez ve haklısınız ama diyerek topu hep başkasına atarlar. Bu böyle devam edip giderken, yine bir dernek kiralanır, bir kaç yıl kalınır ve ya kiranın yüksekliği ya da çıkış verilerek başka dernekler bulunur.

Dernek yerinin alınmasına hiç kimse karşı çıkmaz. "Elbette almalıyız, siz bulun biz gereken desteği veririz. Gerçekten de şimdiye kadar almamız gerekirdi" denir ama bir bakarsınız nasıl olmuşsa yine dernek alınmamıştır ve gönderilen SMS’le kiralanan yeni derneğin adresiyle baş başa kalmışsınızdır. Bu öylesine bir süreçtir ki, satın alınacak dernek yeri bulduğunuzda, bütün şartları konuştuğunuzda ve her şey tamam denmişken anlamadığınız, anlatılmayan bir sonla biter ve yine bir dernek kiralanır. 

Konuya başka bir yerden bakalım. Zürich’de en az 30 yıldır dernek kiralanır. Bu kiraların en az 5 bin Frank olduğu hesaplansa bile yılda 60 bin Frank dernek kirası verilir. Zürich’de duruma göre bir yer satın aldığınızda yüzde 10 ya da yüzde 20 peşinat önersiniz. Hadi en yükseği olan yüzde 20’den hesaplayalım. 2 milyonluk bir dernek yerinin peşinatı 400 bin Franktır. Bu peşinat ödendiğinde dernek sizin malınız oluyor ve isterseniz banka ipotekinizi aylık 1000 Frank yapabilirsiniz. Hem yerin sahibi oluyorsunuz hem de ayda 4000 Frank tasarruf.

Geçmiş yıllarda bu konuda çaba harcayanlardan biriyim. Yerler bulundu, halk, esnaf destek sundu, bina sahipleriyle anlaşmalara girildi ama ne hikmetse son söz söyleneceği zaman işler bir şekilde yine karıştırıldı ve vazgeçildi. Bu hesap herkese mantıklı gelir. Muhataplarınıza anlatırsınız. Gözleri açılır. "Bugüne kadar becerememişseniz, sizin beceriksizliğinizdir" demeye getirir ve balıklama atlayarak yer arar, bulur, sevinir, yakında der ama yine birşey olur vazgeçilir.

Ne mi olur? Gerçekten bilmiyoruz. Zira gerekçe olarak anlatılan hiç bir şey size mantıklı gelmez.

Bugün köşeye sadece bu konuyu aldım. Zira Zürich’de derneğin kapatılmasıyla birlikte halk arasında en çok konuşulan, en çok tartışılan konu bu.

Artık bizim diyebileceğimiz bir derneğe kavuşmamıza vesile olması dileğiyle…