Şirnex'te 14 Mart'tan bu yana devam eden abluka ve yıkım nedeniyle yüzlerce yurttaş Kürdistan'ın farklı kentlerine göç etmek zorunda kaldı. Şirnex'ten 8 çocuğuyla birlikte Wan'a göç eden Behiye Kaplan, Edremit'e bağlı Esendere Mahallesi'nde derme çatma bir evde yaşıyor. Şirnex'ın tepelerinde çadır kurarak yaşayan yurttaşlar gibi Kaplan da yaşamın tüm zorluklarına rağmen sadece kentine döneceği anı bekliyor.
Kaplan'ın 8 yaşındaki oğlunun bir bacağında tümör var, 3 yaşındaki kızı ise kalp hastası. Çocuklarıyla Şirnex'e dönmek isteyen Kaplan, "Öleceksem de kendi toprağımda ölmek istiyorum” diyor.
Yaşam mücadelesinden kopmadı
"Kıt kanaat geçindik. Uzun bir dönemden sonra boğazımızdan kesinti yapıp başımızı sokacak bir eve sahip olmuştuk. Artık sıkıntı yaşamayacağımızı zannettik. Ama devlet ikinci kez bizi yurdumuzdan etti" şeklinde yaşadıklarını özetleyen Kaplan, Wan'a göç ettikten sonra da yaşam mücadelesinden kopmadıklarını dile getirdi.
Bir gecekonduya taşındıkları Esendere Mahallesi'nde komşularının fazladan bulunan eşyaları kendilerine verdiklerini, yemeklerini paylaştıklarını, yardımcı olduklarını ifade eden Kaplan, gördükleri ilgiden çok memnun kaldığını söyledi.
'Gözlerimin önünde eriyorlar'
Geçim sıkıntısının yanı sıra rahatsız olan çocuklarının hastalığının da ilerlediğini kaydeden Kaplan, "Oğlumu ayda bir mutlaka Adana’ya tedaviye götürmem lazım. Bazen yol parası dahi bulamıyorum. Kızımın ise kalbinde delik var. Yaşı ilerledikçe hastalığı da büyüyor. Henüz üç yaşında. Günden güne gözlerimin önünde eridiğini görüyorum. Çocuklarımın hastalığı karşısında çaresizim" dedi.
'Devletten beklentim yok'
Behiye Kaplan, çocuklarının tedavisi için devletten bir beklentisi olmadığını belirterek, halka çocuklarının tedavisi için dayanışma çağrısı yaptı.
JINHA / WAN