10 Temmuz sanatçı Hozan Serhat’ın yaşamını yitirişinin 12. yıldönümü, 13 Temmuz ise Ali Temel’in yaşamını yitirişinin 19. yıldönümü. Halkının gönlünde şarkıları ve mücadeleci kişilikleriyle yer edinmiş olan bu iki devrimci sanatçı, önceki gün Amed’de anıldı. Dicle-Fırat Kültür ve Sanat Merkezi’nin organize ettiği etkinlik, Cegerxwîn Kültür Merkezi’nde düzenlendi. Anmaya Ali Temel ve Hozan Serhat’ın yakınları ile çok sayıda kişi katıldı. Önce demokrasi ve özgürlük mücadelesinde yaşamını yitirenler anısına bir dakikalık saygı duruşu yapıldı. Ardından Temel ve Serhat’ın yaşamını anlatan sinevizyon gösterildi.


Şarkıyla umudu canlandırdı
Anmada konuşan Ali Temel’in kardeşi Faysal Temel, kardeşinin lise yıllarında “özgürlük mücadelesi” ile tanıştığını belirterek, “Kardeşim, Kürt Özgürlük Mücadelesi’nde büyük bedeller ödeyen ve mücadeleyi bugüne taşıyan Hayri Durmuş ile tanıştıktan sonra mücadelesine daha sıkı sarıldı” dedi. Kardeşinin cezaevinde kaldığı yılları anlatan Temel, “Kardeşim büyük işkencelerden geçirildiğinde, artık herkesin kendisinden umudu kestiği anda kalkıp şarkı söyleyerek, halay çekti” dedi.

Çocukken saz çalmaya başladı
Temel’in ardından konuşan Hozan Serhat’ın kardeşi Arif Alpdoğan da, kardeşi ile ilgili anılarını paylaşarak, “Biz daha çok küçükken benim bir sazım vardı. Bazı günler eve geldiğimde sazımın sesini duyardım, Serhat’ı saz çalarken gördüğümde çok şaşırırdım, çünkü daha eli sazı kavrayamazken saz çalardı” dedi. Anma etkinliği, Koma Nujiyan, Ahmet Farqîn, Arif Alpdoğan ve Dilovan’ın Temel ve Hozan Serhat ezgilerini seslendirmesiyle sona erdi.

Gönüllerde yaşıyor
Hewlêr şarkısıyla halkın gönlünde yaşayan Hozan Serhat (Süleyman Alpdoğan), 24 Temmuz 1970’de Agirî’nin Eleşkirt ilçesinde dünyaya gelir. Çocuk yaşlarda saz çalmaya başlar. 1988 yılında Ege Üniversitesi Türk Müziği Devlet Konservatuvarı Bölümü’ne 1800 kişinin arasından ikinci olarak girer. Bu arada Kürt Özgürlük Mücadelesi ile tanışan Serhat, Kürtçe şarkılar üzerine çalışmaya başlar. Daha sonra Avrupa’da Huner-kom’da sanat çalışmalarını yürütür. 1996 yılında Kürdistan’a döner. Süleymaniye’de Güzel Sanatlar Akademisi Orkerstrası’nın dikkatini çeker ve ilk kez bu orkestrada bir temburvana yer verilir. Kürtçe’nin Kurmanci, Kirmanckî ve Soranî lehçelerinde şarkılar okur. Hewlêr adlı albümü çıkarır. Daha sonra gerillaya katılan Serhat, burada da sanat çalışmalarını sürdürür. 10 Temmuz 1999’da Botan’da yaşamını yitirir.

Cenazesi hala kayıp
Mêrdîn’in Dêrika Çiyayê Mazî ilçesinde dünyaya gelen Ali Temel, 1981 yılında tutuklanıp Diyarbakır Zindanı‘na konulur. Mazlum Doğan, Ali Çiçek, Kemal Pir, Hayri Durmuş gibi tarihi isimlerin direnişine yoldaşlık eden Temel, işkenceler karşısında genç bedenlerin direnişini yalın bir dil ile dizelere döker. Onların anısına ‘Amed’ şiirini yazar. Ferhat Kurtay ile birlikte 33 nolu koğuşta kalan Temel, dörtlerin anısına ‘Şitla Azadî’ şarkısını besteler. Ali Temel, dillerden düşmeyen “Vayê PKK Rabû” şarkısını da PKK’nin 15 Ağustos 1984’de silahlı mücadeleyi başlatmasından ilham alarak yazar. Temel, 1990 yılında tahliye olduktan sonra kurucusu olduğu Koma Çiya ile çoğu kendi bestesi olan ‘Rozerîn’ adlı ilk kasetini çıkarır. Bir süre Özgür Ülke gazetesinin kültür-sanat servisinde çalışan Temel, ardından gerilla saflarına katılır. Temel, 13 Temmuz 1994 ele geçmemek için bombanın pimini çekerek, yaşamına son verir. Ancak Temel’in cenazesi, yapılan başvurulara rağmen verilmiyor.

AMED