Înan ra lomeyan nêkeno ez çîyê ko erd û asmên aw û herre aqil û vîjdan qabûl nêkero, çekûyî senîhewa wegirotişê ey rê razî bê. Çîyo ke vîjdanê însanîye nêeşko bin de werzo çekûyê bêkîyafetî senêwa bieşkê bin de ra werzê. Çekûy zî ewro sey min lal êy, sey min bêzar û ziwan êy. Ziwanê înan sey ziwanê min lal êy, sey min bê zar û ziwan ê, ziwanê înan sey zî sey ziwanê min dejeno…
Di lo..!
Ti bê fek ma neçaran û bêzaran ra vera de û na şewe ra biperse. Na şewe tarî, şewa serdine û segemêne, ke qers kewto ci, serdî ver qefilêna. Şewa yeweke. Deray çi tewir dirnaya jetan bombeyan bêvengeya na şewe, cayê qersî de piskoneyê adirî devisto zerrey şewe û qul kerda na cîgera min, qebaya min kerda cayê terapola adirî. Eke şewe zî sey min û çekûyan neçar û bêzar bimana, nêeşka bersiva persêy to bida; xem nîyo, wext o ke zirqê şodirî bierzo girê koyan… Eko rojî silam da, vaje: “Çiman ser” û tira biperse: “Coka rojî tarîya şewe de çimanê xo her çî dî.”
Omideya ma ya roj, teselî tira nêkena, hêvî tira nêbîrîyena şewe û rojan derd û kulê min, qehr û qotiqê min demserran ser o vila kerdîy. Ti şo demseran biperse sirrû sanikan min berê zimistanî ra bide, wa tora vajo zerrey ney serd û pukî de, mîyanê nê pukeleke de çitewr adir kewto ganê ey û siqim kerdo xo vîr a. Şo berê wesarî ver, wa tora vajo bine vewra darbijine de vileyê vil û gulan senêwa ver de şikîyawo? Şo serey amnanî ver de ronişe, a torê vajo rîyê adirê bobayan ra çitur germê xora şermayawo. Şo payîzî het, wa tora vajo, wexto ke xortê ma ciwaneya xo de qerefîyayênê senîhewa cilê xo eştê, bi xîntan kewto koyan. Şo sereyê xo vewra sipî ser ne! Wa torê vajo ke bi ney derdî senêwa zerre helîyena, senêhewa wazeno biba la û laser û xo nê koyan , nê newalan û zinaran ra biqelebno.
Di lo..!
Eke cewabê înan zî besê to nêkero, şo lebîyayîşî reyra koyan ra bipersê şewe û rojî yenê şonê. Vewre yena şana. Demserrî yenê şanê. La koyî tim cayê xo dê, wina serebez vindenê. Sereyê înano berz, ser heme çîyan û heme kesan keno. Wa Minzur, şaho, zaxros, koyê kurdan bêyrê pêser û torê vajê şahîdeya xo. Ê heme dewr dewrananê mi zanêy. Ê kes ey qîrayîşê min bîyê berz verba asmînan. Ê têna zanê heme raywanîyanê min. Heme rayîrê mi qelbê koyan ra vêrenê. Ê zanî ke ez nêşîya dizdey, mi deway nanê xo welatê xo de kerda. Ê zanê ke çimê mi nêşîyo heramî ser.
Wa koyî verê to bidî dem û dem û dewrana , tarîx û zemanan, nuşto rîpelanê xo yê çîqirîyeyna ser wa, binawnê to. Ti da veynê ke ez û Şêx Seîd birîndarê yew kalme yî, ez û Seyîd Riza yew dare de xeniqîyayî! Ez î Qazî, bi yew guleyî merdî. Do to ra vajî! Wasîyeta ke înan ganan ver de kerda, wasîyeta min a. Darba min û Derey Zîlan, Halepçe, Til Eran û Derey Laçî yew a. Vanêke çitûr vila bîya gonya mi nê erda, û nê zemanan ser ra. Wa torê şîîrê Hîris û hîrê Guleya biwana Ehmed Arîf, min ser o nusîya yo. Wa torê vaja deay ez o ganî ez o însan, ezo kurd mîyanê şiwareyan de çitûr bîyo humarê do bêrih û bêcan , wexto ke beno yew humar beno tirm , beno “terorîst” beno “ qaçaxçî” , beno “xayînê welatî”.
Dilo…!
Eko ti qîmê xo bi cewab ê dem û dewranan zî nîyarî , raşta raşt verê xo bide dayikan, wa ê torê vajê ; deray ea wertey ney zimistanî de senî bîyo yew çeleyê adirî û qebay inan ra nîyawo vengê ‘qîjj” tira ardo. Wa vajê adiro ke na şewe sereyê mi ser o webî senî kewto keyeyan, keyeyî senîhewa emerîyayî. Fermanê ma veto yew melayî, vato “adir panê veişnê keyeyanê înan! Kokê înan biqedênê! Bananê înan serey înan ser de bîyarê war! Wa setarê înan çinê bo se rey xo dekerê zerre! wa pîranê nanî çinê bo ke pê nefsê xo kor bi, kerê!” No ferman bîyo mergê ma. Ma medî bî rêsipîyeya xo, ê mendî bi risîyayeya xo, ma merdî, bîyê hêvîyê da şikita. Dayika hesîrê goyninî rîjnayî, deyrî eştî ma ser, şîna mi kerda. Nameyî mayê ke boya hêvî û rûmetî tira yena girewtiş hîrê reyan ra piştê û cigera xo ver nayî.
Dilo…!
Ez weş eano, ti zî birîndar î sey min. Ti zî dejenê. To têwdayî dejê min. Ti nêwazenê na kule min vîr ra şêra. Vîrakerdiş ra xirabêr çî çîn o. Ti zî zanî ke dermanê na kule welatî deyo. Na kule encax bi azadbîyayişê welatî ra vecêna na cigerî ra. Ma ewro şîna xo bikerê . Senîhewa bibo zimistanî ra pey wesar o, tengane ra pey hêrayî ya. Biewnî cigera xo ver nî, wa to rê bibo teselî, bibo hêz.
MUHÎTTÎN ALTIN