Bi hezaran kurdan canê xo feda kerd. Zulm û zor ke ame ser o kurdan tarîxê şaran de kes rêdîyo. Ewro, no tarîxê bêbext endî vurîya. Seserra vîstîne qirkerdîşê kurdan bîye, seserra vîst û yewîne zî do biba seserranê azadîya kurdan. Nika, Rojhelatê Mîyanên de kurdî ala şorîşê şaran berz kenê. Vakurî Kurdistanî ra bigêrê hetanî Rojawan, şerê kurd bi xoverdayîşê fedayane rayverîya tarîxî keno. Tarîx ewro verê ma de cereyan keno. Her roj, şorîşê Rojawan xo rewe ra awan keno û hêvîya kurdan, şarê bînan rê vila keno.
Çimê ma verê şorîş û dıma şorişî ra no het ser o Rojavayî de bî. Hêvîya ma ya bi seran Rojawanî de cu dîye.
Xeyalarê ma yê ser o kurdîstanî zî sey şorîşê Rojawanî rind, hîra û weş nêbî! Şorîşê Rojawanî hetê bînî ra zî hişê ma de şorîş awan kerd.
Helbet her tim baweriya ma estbî ke, rojê çi beno wa bibe şoreşîde ser Rojawan do bîbe. La reyna zî hemwerê rê şorîşî de merdim xo mîyanê hewnî de hîs keno.
Hepîsxaneyên de şorîşî Rojawanî zerrîya merdimî de di tewr hîs vejera were. Ê yewî car de ame dîyar kerdene; ma mabenê çar dîwaran de şorîşê Rojawanî seba girotoxanê azadîyan bi çekuyan rêno fam kedere. Hetê ra kelecanêde zaf pîl, hetê ra bawerîyêde zaf xurt êno kuno zerrîya merdimî.
Ma roj bi roj şorîşê Rojawanê teqip kenîme. Zerîya ma Rojawanî de erzana.
Ma bi rindiyê û xoverdayîşê Rojawanî moral gênîme û bi şehîdanê Rojawanî xemgîn benîme. Durbîyeyîşê ma çi qas bibe, honde zî xo Rojawanî re nêzdî vînenîme.
Hîssode bîn zî xemgînîya ma ya. Ma xemgîn imê ke miyarê hard û şarê xo de nîyîme. Ma xemgîn benîmê ke seba pawîtîşê kurd û Kurdistan nêkişînîme destê xo derg bıkerîme welatê xo rê. Qiseyê her hevalî de “xazîkenê ma niha Rojawanî de bibîyêne” esto. Uva de nêbîyayîş jan dano laşê ma rê.
Xora her tim seba ke mîyarê hard û şorê xo de nîyîme hetê ma kêm o. La belê Rojawan, no hîs o ke her tim zerrîya şorîşger der o xorîn kerd. Rojawan hêvîya met o, roşnîya çîmê ma ya, ma bi xo yîme…
Helbest dora ma zî do bêra... helbet rojê, ma zî tewr verî de cayê xo do bigerîme. Bi nah êvîyê ma xo amade kenîme, bi na rastîye janê xo erzenîme zerrîya xo hetanî a rojê ke dorê da bêra ma rê zî.
ALÎ BEKTAŞ