Ortadoğu, Afrika ve Asya'da devam eden iç savaşlar nedeniyle evini, yurdunu terk ederek, binlerce kilometre ötedeki Avrupa'ya göç eden mülteciler en çok Almanya'yı tercih ediyor. Şimdiye kadar Almanya'ya 20 binin üzerinde sığınmacı ulaştı. Alman hükümeti sığınmacıları eyaletlere dağıtmaya başladı. 4 gün önce Almanya'nın Neu Isenburg kentine gelen bine yakın göçmen de mülteci yurdu sıkıntısı yaşandığından gazetemizin merkez bürosuna çok yakın olan eski bir matbaaya yerleştirildi.
Neden geldiklerini anlattılar
Muhabir arkadaşımız sığınmacıların ziyaretine giderek, onlardan neden ülkelerinden kaçtıklarını, göç yollarında neler yaşadıklarını ve bundan sonrası için ne istediklerini anlatmalarını istedi. Kürt sığınmacılardan Xwendevan, Muhammed ve Xebat yaşadıklarını ve bundan sonrası için ne umut ettiklerini gazetemize anlattı. Muhammed ve Xebat fotoğrafının çekilmesinde sakınca görmezken; Xwendevan istemedi, biz de kararına saygı gösteriyoruz.
Bu yüzden haberde Xwendevan'ın fotoğrafını kullanmadık.
Savaş olmasa gelmezdik
Şimdi 3 Kürt sığınmacının sözlerine kulak verelim;
Xwendevan: 12 gündür yollardayım. Önce İzmir'e oradan deniz yoluyla Yunanistan'a oradan da Makedonya'ya geçtim. Makedonya'dan Sırbıstan'a, oradan da Macaristan'a geldim. Sonrada araba ile Almanya'ya geçtim. Halep'in Şex Maxsud mahallesinde oturuyordum. 2012'den beri Lübnan'da yaşıyordum. Suriye rejiminin zorunlu askerlik dayatması sebebiyle oradan çıktım. 4 gündür buradayım. Suriye’de ekonomi okuyordum. Burada okulumu bitirip, hayatıma devam etmek istiyorum.
DAİŞ'ten kaçtık
Muhammed: Efrînliyim. DAİŞ saldırıları sonucu 2,5 yıl önce İstanbul'da yaşamaya başladım. Fakat Türkiye'de de yaşam koşulları bizim için çok kötüydü. Bundan dolayı 3 çocuğumla birlikte on yedi gündür yollardayız. Macaristan'dan Avusturya'ya 60 kilometre yol yürüdük. Çok kötü günlerdi. Macaristan'dan önce Sırbistan'da yakalandık ve 10 kişi cezaevine atıldık. Bizlere 50 Euro verdiğimiz taktirde serbest bırakılacağımızı söylediler. Biz de Sırbistan polisine herbirimiz 50 Euro para rüşvet vererek serbest bırakıldık. Savaş bitene kadar, çocuklarımın geleceği için Almanya'da kalmak istiyorum. Savaş bittikten sonra ülkeme dönmek isterim.
Yaşamak istiyoruz
Xebat: 25 yaşındayım. Evliyim, 4 çocuğum var. Eşim hamile, ikiz çocuk bekliyoruz. Efrîn'den çetelerden dolayı kaçmak zorunda kaldık. İki amcaoğlum da Efrîn'de çeteler tarafından öldürüldü. Rojava yönetimi kendince halkın göç etmesini engellemek için tebdirler alıyor ama yeterli olmuyor. DAİŞ'in saldırı tehdidi nedeniyle ülkemizi terk etmek zorunda kaldık ve Türkiye'ye geçtik. Ailemden bir kaç kişi halen İstanbul'da. Ben İstanbul'da sadece bir hafta kaldım. Oradan Yunanistan'a, ardından sırasıyla Makedonya, Macaristan, derken Avusturya'ya geçtik. Yağmur çamur demeden günlerce yürüdüğümüz oldu. Eşim hamileydi. Buna rağmen günlerce yollarca kaldık. Güveneceğimiz kimse yoktu ve yollarda ölebilirdik. Ölseydik kimsenin umrunda olmazdı. Olmuyor da zaten. En son Avusturya üzerinden Almanya'ya giriş yaptık. Çocuklarımının güvenli bir şekilde yaşaması ve de iyi eğitim almaları için burada kalmayı düşünüyorum. Ben kimseden hiçbir şey istemiyorum sadece yaşamak istiyorum.
RAMAZAN MARANKOZ/NEU ISENBURG