Karnig Panyan’ın Elveda Antura kitabı Aras Yayıncılık’tan yayımlandı. Elveda Antura, 1915’in gölgesinde büyüyen bir neslin yaşadıklarını gözler önüne seriyor. Beş yaşındayken çıkarıldığı ölüm yolculuğunda ve sonrasında Cemal Paşa’nın Antura’da kurdurduğu yetimhanede yaşadıklarını anlatan Karnig Panyan, bir yetimler kuşağının hikâyesine kulak vermeye çağırıyor okuru.
Karnig Panyan, 1915-1918 yılları arasında, İttihat ve Terakki yönetiminin kilit isimlerinden Cemal Paşa’nın Ermeni, Türk ve Kürt çocukları topladığı, Halide Edip’in de bir süreliğine sorumluluğunu üstlendiği Lübnan’daki Antura Yetimhanesi’ndeydi. Sahipsiz kalan Ermeni yetimleri yabancı yardım kuruluşlarına kaptırmak istemeyen ve kendi metotlarıyla eğitme niyetinde olan Cemal Paşa’nın inisiyatifiyle burada ilk günden itibaren uygulanan baskıcı program, çocukların mücadelesinin çıkış noktası olacaktı. Aynı zamanda bölgede hüküm süren kıtlık çocukların yaşamak için her türlü badireyi göze alması demekti.
Elveda Antura, I. Dünya Savaşı’nın yol açtığı yıkımdan nasibini alan bir coğrafyada oradan oraya savrulan yetimlerin kıtlığa ve kimliklerini inkâra karşı direnişlerini anlatıyor. Erken yaşta olgunlaşan ve çocukluklarını doya doya yaşayamayan bir nesle kulak vermek isteyenler için.
Gürünlü Panyan
Karnig Panyan, 1910’da Sivas’a bağlı Gürün’de doğdu. Kendi kafilesi için tehcirin son durağı olan Hama’da annesini ve kardeşlerini kaybetti. Önce Hama Yetimhanesi’nde, sonrasında ise Cemal Paşa’nın Lübnan, Antura’da kurdurduğu yetimhanede kaldı. Yetimhanelerde geçirdiği bu yılların ardından Hamazkayin tarafından Beyrut’ta kurulan Cemaran Lisesi’ne girdi. 1935’te mezun olduğu Cemaran’a sonraki yıllarda eğitimci ve idareci olarak hizmet verdi. Lübnan’daki Ermeni toplumsal yaşamına yön veren kanaat önderlerinden biri oldu. 1989’da hayatını kaybetti.
KÜLTÜR SERVİSİ