Kitap için destek bekliyor
Zöhre bir kitap yazmış. Kızıyla birlikte yaşadıklarını, acılarını, sevinçlerini. "Duygularım beni bastırdı. Kendime yazarak bir çıkış yolu buldum" diyor Zöhre. Ortaya dokuz yıllık emeğin, dokuz yıllık mücadelenin anlatıldığı bir kitap çıkmış. Ancak kitap için sponsor bulunamıyor. Bir çok yerle temasa geçtiklerini hala haber beklediklerini söylüyorlar. Zöhre, kitabın başka insanlar tarafından okunmasını istiyor.
‘Başkasına anlatacağıma yazıya döktüm’
Zöhre, kitabı yazma nedenini şu sözlerle anlatıyor: “Duygularımı yazdım, duygularım beni bastırdı. Onu yazdığım zaman daha rahatladım. İnsan kendine bir sırdaş bir arkadaş arıyor ya, dedim başkasına anlatacağıma kitaba dökeyim daha iyi. Ben günlük tuttum kendime. O günlüğü de bugün kitaplaştırdım. Ne yaşadıysam yazdım. Hastane dönemleri, evde, okulda, günlük hayatında yaşadıklarımızı herşeyi yazdım. 9 yıldır her gün hastanelerdeyim. Ben hayatımda herşeyi Dilan’a göre düzenliyorum. Hayatım herşeyim Dilan’dır.”
Anne babanın bilinçli olması çok önemli
Zöhre, “Anne baba bilinçli olduktan sonra zor değilmiş. Çevre desen kimseden öyle destek almadım. Ne kendi ailemden ne eşimin ailesinden. Bunu eşim, ben, büyük kızım Dilara başardık. Bir de özel eğitimle başardık” diyor. Dilan 2,5 yaşından sonra eğitimin meyvelerini vermeye başlamış diyen Zöhre sözlerine şöyle sonlandırdı: “Doktorların bana söylediğine göre yürümeyebilir, konuşmayabilir, sana hiçbir tepki vermeyebilir. Ben hep onlarla yaşadım. Dedim ki acaba gerçekten de öyle olacak mı. Dilan konuşabilecek mi, yürüyebilecek mi, bana anne diyebilecek mi, kendi hislerini bana söyleyebilecek mi. Bunların hepsini başardı. Şu anda öz bakımını kendisi yapıyor. Her şeyini söylüyor. İnanın ki Dilan’ın down sendromlu olduğunu anlamayanlar var. Çok güzel yetişti, sosyal bir çocuk."
PELİN İKTÜEREN / JINHA/İZMİR