
Gündüz tarlada akşam evde
Bir diğer pamuk işçisi Seyhan Meşe ise, “Okul okuyamadık. Ailemize destek olmak için yaz-kış bu işi yapıyoruz. Topladığımız pamukların kilosu ağırlığında para kazanıyoruz. Pamuk toplamaktan kazandığımız paraları da hemen alamıyoruz. Patronlar emeğimizin karşılığını en az 3 ay, bazen de daha fazla sürede veriyor. Buradan akşam eve gittiğimizde dinlenemiyoruz. Annem yaşlı olduğu için evin işlerini yapıyoruz. Bütün bunlar fakir olmamızdan kaynaklanıyor” diye anlattı.
Kazançları en fazla 25 TL
Ailesine ekonomik katkıda bulunmak için yıllardır pamuk tarlasında çalıştığını belirten Çiğdem Ala, “Günde 12 saat çalışmaktan sırtımıza ağrılar giriyor. Eve gittiğimizde dinlenmeye zaman kalmadan evin işlerini yapıyoruz. Bulaşıkları yıkıyoruz. Yemek hazırlıyoruz. Pamuk tarlalarında pamuğun az olduğu yerlerde patronların ve başımızda bulunan çavuşların sürekli psikolojik baskısına maruz kalıyoruz. Çoğu zaman patronlar ve başımızda bulunan insanlar başımızı kaldırıp dinlenmemize bile izin vermiyor. Sürekli ‘çalışın hiçbir yerde pamuk kalmasın’ diye sesleniyorlar” şeklinde konuştu.
30 dakika olan yemek molalarında ne dinlenebildiklerini ne de yemek yiyebildiklerini söyleyen Ala, “Günde bu kadar çalışma ve emekten sonra kazandığımız para ise 20 TL’yi geçmiyor. Bu parayı bugün çocukların eline verseniz kabul etmiyor. Yaz aylarında pamuk tarlalarında güneşin en sıcak olduğu saatlerde yemek yemeden susuz kalarak çapa yapıyoruz. Şimdi ise pamuk topluyoruz. Ailelerimizin durumu iyi değil; çalışmak zorundayız, onlara destek olmak istiyoruz. İşimiz çok zor ve çalışmamızın karşılığı ise çok az günde en fazla 25 TL kazanıyoruz. Kazandığımız para bir çorap parası bile etmiyor” diye konuştu.
DİHA/AMED