İlçe merkezine 7 kilometre uzaklıkta bulunan ve yolu olmayan Bahçesaray’ın Aliağa köyünde yaşayan Saliha Türker, haftada iki gün 15 yaşındaki engelli kızı Gülistan'ı sırtında taşıyarak rehabilitasyon merkezine götürmek için 7 kilometre yol gidiyor.
Van’ın Bahçesaray ilçe merkezine 7 kilometre uzaklıkta bulunan ve yolu olmayan Aliağa köyüne yazın haftada 2 kez giden araç, kışın ise hiç gitmiyor. En büyük sıkıntıyı 15 yaşındaki doğuştan zihinsel ve bedensel engelli çocuğunu haftanın 2 günü rehabilitasyon merkezine götürmek zorunda kalan Sabiha Türker çekiyor. Anne Türker, köyden yola kadar 4 kilometre boyunca çocuğunu sırtında taşıyor. Araç bulamadığında ise yolun geri kalan 3 kilometresini de çocuğunu sırtında taşıyarak yürümek zorunda kalıyor.
Türker, “Eğer yol problemi olmasaydı, çocuğum Gülistan’ın tedavi işlemlerini daha sağlıklı gerçekleştirecektim. Belki bu kadar ilerlemiş olmayacaktı” diyerek, çocuğunun her geçen gün kötüleştiğini aktarıyor. Yüzde 100 engelli raporu olan çocuğunun kendi başına hiçbir şey yapamadığını aktaran Türker, “Gülistan 15 yaşında ama küçük bir çocuk gibi. Diğer çocukları görünce çok üzülüyorum. Çocuğumu 5 dakika bile yalnız bırakamıyorum. Nereye gidersem onu da sırtımda taşımak zorundayım” diyor.
Gülistan’ın evde uzun süre kalınca ağladığını söyleyen Türker, “Rehabilitasyon merkezine gitmesini seviyor. Eğer götüremezsem de kesin komşulara falan götürüyorum. İnsanları görünce mutlu oluyor. Evde kaldığında ise sürekli ağlıyor. Kışın okula götürmek iyice zorlaşıyor. Ama mecbur kalıyoruz" diye konuşuyor.
MA/VAN