
Colemêrg’te yaşayan Sönmez çiftinin evi son 2 ayda 3 defa maskeli özel harekat timleri tarafından basılarak, 4’ü engelli olmak üzere tüm aile fertleri hakaret, dayak ve kötü muameleye maruz kaldı. Yapılan baskın sırasında evlerin kapıları kırılan ve engelli çocuklarına büyük korku yaşatılan anne Şulker Sönmez, çocuklarının çok korktuğunu ve geceleri uyuyamadığını dile getirdi.
Colemêrg’te (Hakkari) özel harekat polisleri tarafından “ihbar var” gerekçesiyle düzenlenen ev baskınları her geçen gün artarken, kentte yaşayan Sönmez ailesi, son 2 ay içinde evlerinin 3 defa basılmasıyla adeta devlet terörü yaşıyor. Medrese Mahallesi’nde ikamet eden 9 çocuklu Sönmez ailesinin 4 çocuğu duyma ve konuşma engelli. Sürekli kapıları kırılan, engelli çocukları hakaret ve şiddete maruz kalan ailede, Lokman Sönmez (23) engelli raporu olmasına rağmen 7 ay boyunca cezaevinde tutuklu bırakıldı ve ancak geçtiğimiz günlerde tahliye edildi. Baskınlar sırasında engelli çocuklarının gördükleri karşısında çok korktuğunu belirten anne Şulker Sönmez, yaşanan haksızlığa isyan etti.
‘Devlet neden zulüm yapıyor’
Çocuklarından en büyüğünün 23, en küçüğünün 8 yaşında olduğunu ve 4’ünün doğuştan duyma ve konuşma engelli olduğunu belirten anne Sönmez, “Son iki ayda 3 kez evimiz basıldı. Engelli 4 çocuğum var. Baskına geldiklerinde kapılarımızı kırıyorlar. Çocuklarıma şiddet uyguluyorlar. Hiç bir gerekçe gösterilmeden evim devamlı basılıyor ve engelli çocuklarımı darp ediyorlar. Elimde 4 engelli çocuğum var. Allah zaten bana ceza vermiş, bir de devlet neden bana bu zulmü yapıyor” dedi.
Çocuklarının engelli olmasından kaynaklı bir suç işleyecek durumda olmadıklarını ifade eden Sönmez, “Çocuklarım konuşmuyor, duymuyorlar. Ben ve engelli çocuklarım bir şey yapmamışız, devamlı evimize baskın yapıp, çocuklarıma zarar veriyorlar” şeklinde konuştu.
Süreklileşen baskın sırasında evlerinin kapılarının kırılarak içeri girildiğini anlatan Sönmez, “Her geldiklerinde kapılarımızı kırıp, ayakkabıları ile içeri giriyorlar. Çocuklarımı korkutuyorlar. Devamlı korkudan bayılıp, sinir krizi geçiriyorlar. Çocuklarım artık korkudan geceleri yatamıyor. Ne suçumuz var her defasında evime baskın düzenliyorlar. Defalarca valinin yanına gittim, beni görüştürmediler. Çocuklarım polis gördüğü zaman korkudan bayılıyorlar. Bir daha evim basılır, çocuklarıma zarar verirlerse kendimi valiliğin önünde yakarım. Çocuklarımın başına bir şey gelirse, parmakları dahi kanarsa sorumlusu devlettir” dedi.
‘Bir anne için fazla acı değil mi?’
Çocuklarından Engin Sönmez’in (20) 5 yıl Muş ve Van’daki cezaevlerinde kaldığını, engelli oğlu Lokman Sönmez’in (23), 7 ay Van F Tipi Kapalı Cezaevi’nde kaldığını belirten Sönmez, “Evimi bastıklarında engelli oğlumun göğsüne silahla vurdular. Oğlum konuşması olmadığı için el işaretleri ile ‘Beni vurun’ diyordu. Oğlumu beşinci kattan en alt kata kadar sürükleyerek götürdüler. Merdiven hep oğlumun kanları ile kalmıştı. Silahla eşimin başına vurdular. Haksız yere oğlumu aldılar. 7 ay boyunca cezaevinde tuttular. Görüşüne gittiğimde bana izin vermiyorlardı. Oğlumun durumunu ancak koğuşunda bulunan arkadaşlarına sorabilirdim. Bir anne için fazla bir acı değil mi? Belki oğlum için evi basıyorlardır. Ama benim oğlumdan bir şey çıkmaz. Ne yapabilir ki? Devamlı takip ediyorum. Nereye gitse ardından gidiyorum. Geceleri sık sık kontrol ediyorum. Ağzından köpük geliyor mu diye” dedi.
ŞERMİN SOYDAN / DİHA/COLEMÊRG