Hamnanêko bîn cinî, camêrd, doman û extîyarê ke îmkanê înan yê ekonomîke estî, seba şîyayîşê welatê xo kewtî rayîran. Cayê ke ma tede ameyî dinya, pîl bîyî û ma heskerdoxanê tede verdayî ra ma vanî welat yan zî memleket. Nê cayî cayê ke tede vîrardişê ma kom bîyî yî. Cayê ke vîyarte û hişê ma ma ancenî yî. Cayê ke ma derheqê cuye de xeylê çîyî musayî yî. Toximê sifteyînî ke erzîyayî domanîya ma, çimeyê esasî yê ewja yî. Welatê heme hîkayeyê domanîya ma yî. Tîya de her hîkaye ma ra yew parçe mîyanê xo de hewêneno. Cayê ke ma tira vanî welat yan zî memleket, cenetê zerrîya ma yî. Nê cayî dayîke, pî, waye, bira, pîrozî, bawerî, zîyar, embazî û heskerdoxê ma heme yî. Welat hucreya koke û DNAyê ma yî.
Yê ke mecbûr mendî koç bikerî, manaya welatî baş zanî. Ma manaya ci baş zanî labelê ma mecbûr manenî zî şêrî. Ma manaya şîyayîşî zanî û ma şonî. Ma sey kesê ke bêrî û dejê durîmendişî kûrî ra cuyenî û şonî. Ma bi hawayo baş zanî ke her şîyayîş yeno manaya kêmîbîyayene û ma wina şonî. Yê ke şono ruhê ci zirar vîneno, dejeno û halê feryadî cuyeno. Ma bi berpirsîyarîya mendişî şîyayeyanê xo oxir kenî. Yê mende û şîyaye zî na rewşe qebul kerdî. Welat û erdê ma êdî bîyî cayê ke ma hamnanan yenî û tede gêrenî.
Her ke ma şîyayîş û koçkerdiş qebul bikerî, vîyarteyê ma ra yew parçe qerfîyeno. Her ke cuya ma ra yew parçe qerfîyeno, ma xo ra durî kewenî û benî yewêdo bîn. 2 nîmeyî nêbenî yew û nê nîmeyî hertim cuya ma de tayê kêmanîyan verdanî. Ma çi eşkenî bibî xo û çi zî eşkenî bibî yewêdo bîn. Her ke şono ma benî xerîb û xo ra durî kewenî. Ma kulturê pîyacuyayîşî yê herre ra durî kewenî û benî xerîb. Parekerdiş û çîyê ke ma pîya kerdî, heme benî vîrardiş. Vîrardişî êdî seba ameye nê, şahidîya vîyarteyî kenî. Vîrardişê ke kûrayîya zerrîya ma de yî bi wesîleya mewsîmê hamnanî, ma tepîya anî welat. Nê benî sebeb ke ma hamnanîyê xo awan bikerî û ewja de tetîlê xo bikerî. Labelê dima ra ma reyna fek tira veradanî û şonî.
Mi her ke medya ra kesê ke bi wesîleya hamnanî agêrayî welat goşdarî kerd, zerrîya mi bîye tenge. Her yew dewe û cografyaya welatî, pîrozî û rindîyî benî babeta şaîran. Her vatox sey ke îbadet bikero û zikir bianco, qala ci keno. Her ke mi goşdarî kerd, bi hîsê bêrîkerdiş û dejê kesê ke pey de mendî ez zaf dejaya. Seke feryadê înan resa goşanê mi. Teriknayîş û şîyayîş yeno çi mana, ez cuyaya. Gelo ma ferqê ci de bî ke ma çira şîyî? Mi nêşêna nê persî xo ra nêkera.
Nika wextê ci yo û ganî ma nê persî xora bikerî û goreyê heqîqete cewab bidî. Gelo ma bi hawayo asan nêterikna? Ya, ma bi waştiş û zanayîş nêşî. Ma mecbûr mendî şêrî. Ma waşt goreyê reyê ke ma verdayî mîyanê herre bicuyî. Ma hertim seba nêyî sere wedarna, hewl da, veşayî û ameyî kiştene. Labelê ma reyna zî nêşêna bimanî. Ma eşkenî bi no hawa xo tesellî bikerî û ten abi nê sînordar bimanî û her hamnan bêrî û erj, vîyarte û mendeyanê xo bivînî. Labelê ma her roje hîna zaf ferq kenî ke no qîmê ma nêkeno. Ganî ma xo vîra nêkerî ke her tepîya ameyîş tayê wijdanê xo rehet kerdiş o.
Ganî ma xo vîra nêkerî. Ganî ma qet goşê xo nêdî mehneyanê kişîyayîş, asîmîlasyon, qetlîyam û mecbûrmendişê şîyayîşî û ma tepîya biagêrî. Ganî ma tepîya biagêrî û wina bica bibî ke reyna ma tira nêvejyî. Ganî ma destûr nêdî ti polîtîkaya qirkerdişî û problemê ekonomîke ma welat û erdê ma ra durî nêkerî û ma biagêrî. Heta ke ma bibî, ma xelq kenî û pare kenî. Çîyê ke ma pare kenî, domanê ma do kultur, ziwan û nasnameyê xo reyde bi hawayo azade pare bikerî. Merdimo azade bîyayene, ser reyanê xo de bi wayîrvejîyayîşê tarîx û hişî beno. Ma ancax bi hewldayîş û têkoşînê xo eşkenî bextwaştoxîye ra bixelisyî.