Hona her leteyê hardê Êzidxanî de rêçê gonî û vengê lorik û hawara bêwayîran esto. Ê wextanê sîya de teyrûtûrrî lal bî. Darûbirran pelê xo rijnay, mirîçikan goç kerdî. Roj o ke her sodir koyanê Êzîdxan ra akewt rîwalê îxaneta qilêrîn şerm kerd, xo pey hewranê sîya de nimite. Ehrîman hêrs û lanetê xo vorna warê Derwêşê Evdê ser. Heta ke melaketê Ahûra Mazda resyay hewarî, bi hezaran nefesê xo yê peynî da. Erjê mordemî aryeyê zemanî de ame tehnayiş.

Wexto ke vatî ‘her çî qedîya’ û vatî ‘omid nêmend’, pey koyan ra sûwarîye zey tîja sodirî beriqîyay. Nê sûwarî serva înan çolûçolistan de zey awe, zey nefesê heyatî bî. Sûwarîyan ganê xo kerd sîper û çormeyê domananê Êzidxanî de xo kerdî mertal, jew bi jew dûştê artêşa minafiq yê Ehrîman de day piro. Ehrîman û Ahûramazda şew û bi rojan kewtî cengekê bîyayiş û nêbîyayişî. Û kawayê hesinkar adirê mijdanîya xelesnayişî koyî ser de reyna wekerd. 

Şengal serra diyîn de dirbetanê xo pêçeno. Hêrs û dejanê xo açarneno quwet û zanayişî. Nika fehm keno ke 73 fermanî rîwalo ke xopawitena xo tenzîm nêkerd, rîwalo ke quwetê xo nêkerd jû, rîwalê xençera îxanetê mîyanî ameyo serreyê ci. La endî waranê muqades Êzîdxan de peynîyê fermanan yeno. Dewir û dewranekê newî destpa keno. No dewran zey rojê sodirî pey koyan ra beriqeno. Endî destê qilêrîn yê Ehrîmanî nêşkenê dergê sînoranê waranê rojî bibê. Çike endî Êzîdxan de nifşekê newî yê bi hêrs, yê bi zane, yê bi zerrî gird û yê ke hiwenokê ci bi gonîn bî, benê gird.    

“Ma dew ra heta Koyê Şengal ray şî, xêlê embazê ma merdî. Verîya ferman ma xo rê kay kerd, ma pir kêfweşî bî. La DAIŞ ame, domanan (qeçekan) kişt, domanî teyşanî ra merdî, tayî zî serva ke şitê ci çinêbî merdî.”

“Ferman day, domanî teyşanî ra merdî, domanî bermay. Ma û pîyê ci zî berdî. Mi xo rê va heta ke Şengal azad nêbo ez nêhuwena. Bado ke Şengal bi azad ez huwîya ya.

“Herkes rema. Domanî veyşanî û teyşanî ra merdî. Peşmergeyan ma ca verday û remay. Hevalî amey ma xelesnay.”

“Ez şîya binê jû darî, herkes binê darî de bi. Tayî hêrs bibî. Aw çinêbî ke ma bişimê. 

“DAIŞ ame ma heme remîyay, dekewtî şû şikeftî mîyan û xo nimitî.”

“Herkes rema, ez zî remaya. Ma hendayî remayî ke, şimikê mi linga mi ra zeliqî, mi bi kardî linga xo ra vetî.”

Nê vatişî yê kesanê pîl ya zî yê sîyasetmedaran nîyê, yê domananê 6, 7, 8 serrî yê Şengalî yê. Ê domanê ke emrê xo ra girdêr şahîdîya trajedî, dej û felaketekê girdî kerdî. Ê domanê ke qirkerden de hemserrê ci teyşanî û veyşanî ra merdî. Ê domanê ke mij û dûmanî de zerrîya xo ra bî dirbetin. Reyna ê domanê ke çimanê xo yê şîn de mijdaniya omidê şodiranê  newî danê. Ê çimî iyê dê dejo ke dî, îxaneto ke dî, dê xo vîr ra nêkerê. Nê domanê ke ameyenê netewa xo ya qedîm ê, iyê dê endî kesî rê destûr nêdê ke endî fermaneke bîn ferzê şarê ci bibo. 

Wa selam bo 9 sûwarîyê ke xo resnay hewara Êzîdxanî. Wa mijdanî bo pêrokîn  Êzidî û şarê kurd rê ke hardê Êzîdxanî de dewrê şodiranê (şefaq) bê gonîn destpa kerd. Wa mijdanî bo darûbirran rê ke endî peynîya kermê ke kul girotê nezdî yo. Îxanetkarê ke şarê xo rê na qirkerdiş rewa dî dê hesabdayişê sûcanê  xora nêreynê. Çike ax û gunayê bi hezaran kesan înan ser de yo. Êzîdxan rûmet û rîsipîyayîya welatê ma yo.