Hêvîya kîlîseye ya ermenîyê Sêwazijan

Babete sero nuştox qalî kerd. Koçak ard ziwan ke heme vinîbîyayeye zerîya min de sey xirabîyîş o û wina domna: “Nêy herre bi elewî, ermenî, kurd, laz û çerkezê xo weş o. Ma vileyê ke no welatî kenî weş î. Wexto ke ma vejyenî teber û yewî rê destê xo semedê hetkarîye derg bikî, ma verê vanî ka kamca ra yo û gelo ez destê xo derg bikera an nê? Lazim o ma no ferasetî ra fek vera bidî.”

Koçak qalîkerdişê xo de ciresna ke hema zî cayê înan yê îbadetî çino û wina peynî kerd: “Min wexto ke pirtuk nuşt sey çime, min zerîya xo esas girewt. Babetê ke sey şênber min vet werte, çinêbi. Pirtûk de xalê ke tewr zaf vecyay werte; bawkal, heskerdişê bawkalî, yewîtî û pîyabîyayîş bi. Peyamê ke min waşt pirtukî de veja aver, merdimbîyîş bi. Yanî ti sebenî, kam benî bibi, hes biki ke ti zî bêrî heskerdiş. Rayna lazim o merdim loqmeyekî ra bişînbo şukir bikero. Merdimbîyîş gureyek xeylê zehmet o.”