Uğur Kemal
Mam Zeki Şengali ve Mahir Atakan arkadaşların şehadetleri dolayısıyla başta Rêber Apo’nun, yoldaşlarının, değerli ailelerinin ve tüm dünya devrimcilerinin başı sağ olsun. Devrimciler ölmez..Ta ki devrimci mücadele ölmeyene değin.
***
Ölüm nedir? Neler ölür? Alınan nefesin durması mı ölüm? Konuşan dilin susması mı? Usun kapanması, ruhun bedenden ayrılması mı? Hayvanlar ve bitkiler gibi insanlar da ölür. Peki ya devrimciler? Kılı kırk yaran, olası zenginliklerden ve lüksten feragat edenler, halka ve toprağa verilmiş sözü namus bilip taşıyanlar, ordan oraya taşınan, dünyanın neresinde bir haksızlık varsa karşı çıkan insan denilen canlının üst-prototipleri de ölür mü?
Ölür. Mücadeleleri ölürse.
***
Avrupa’daki zenginlikleri ve rahatlığı bırakıp yönünü özgür dağlarına döndü. Zeki Arkadaş, Rêber Apo’ya yapılanlara kayıtsız kalamazdı. Halkının önünde bir bilge, halkının içinde o ‘ilk saatin işçilerinden“ oldu. Şimdi ona sorabilseydik; bir daha başlardım, derdi, eminim, aynı heyecan ve özveriyle halkıma ve yoldaşlarıma eşlik ederdim.
Emek zayi olmaz. İhanetler ise unutulmaz.
2014 Ağustos’unda kaypaklar Şengal’i bırakıp kaçtı. Kadim ezidi halkımıza soykırım başladı. Kürdistan Özgürlük Hareketi ilkin 12 savaşçısını gönderdi kadim halkımıza yardım için. (Ki o 12i savaşçı Şiilerin ve Alevilerin 12 imamı gibi doğru ve paktır bizler için) Kimisi ihanetin eline düşüp cezaevlerine atıldı. Geri kalan bir avuç arkadaş ise halkın örgütlenmesine başladı. Orada bulunan Êzîdîler, Şii Kürtler, Şii Araplar, Şii Türkmenler Özgürlük Hareketi’nin bir avuç yiğit savaşçısı sayesinde Şengal Dağı’na ulaştılar. Diğer HPG savaşçıları da ardı sıra, dövüşe dövüşe Şengal’e ulaştı ve kurtuluş hızlandı.
Zeki Arkadaş’da yönünü kutsal topraklara çevirdi. Halkın örgütlenmesine önderlik etti. Kaçırılan kadınlarımızın kurtarılması operasyonlarına önderlik etti. Kadınlarımızın toplumda hak ettikleri konumu kazanmalarına önderlik etti. İhanetle de, gericilikle de aynı keskin duruşla mücadele etti. İşte ondandır ki Mam Zeki Şengali oldu.
***
Bir Şehit, geride kalanlar için onurdur, sorumluluktur. Gidilecek yolu göstermiştir o. Varılacak hedef bellidir.
“Yurdumuzu terk etmek, yurdumuza dönmemek, başkalarının himayesine sığınmak çare değildir. Êzîdîlerin özgürlüğünü sağlayacak, koruyacak olan Êzîdîlerin kendisidir. Kürtlerin birliğidir. Örgütlü olmayan, kendi içinde organize olmayan bir toplumun üzerindeki tehdit ve tehlike bitmez. Dağılmayalım, yurdumuza dönelim, köklerimiz üzerinde büyüyelim. Şengal merkezli birlik olalım, öz savunmamızı daha güçlü oluşturalım.“
“Bu halk kendini savunacaktır. Hiç kimse bu halkın iradesini kıramaz. YBŞ/YJŞ halkın kanıyla kurulmuş savunma örgütleridir. Hiç kimse bunun önünde duramaz. Êzîdî halkı kendine güvensin, ne kadar ağır silahlarla gelseler de başaramayacaklardır.“
***
Yumruğumuzu sıkalım! Safları sıklaştıralım! Kendimize söz verelim; Ölümü dahi alt eden bu güzel devrimcilere layık yaşamaya…