Li mala wê têkoşeran perwerdeya xwe ya îdeolojîk dikirin. 1988’an têkoşeran dest bi çûna çiyayên Kurdistanê kir, Uwêş mala xwe li wan vekir û kir weke rawestgeha derbasbûnê. Mala wê hem bû mîna depo û cihê manê, hem jî bû cihê dermankirinê.
Hikumeta Sûrî gelek caran bi ser mala dayîka Uwêş de girt. Lê her carê bi cesaret û hêz li hember endamên rejîmê sekinî.
1990’î keça dayîka Uwêş a biçûk Canda Temê, piştî li Libnanê di Akademiya Şehîd Mahsûm Korkmaz de perwerde dît, biryar da ku tevlî Tevgera Rizgariya Kurdisanê bibe.
15’ê Tebaxa 1991’ê tevî kurê xwe li Lubnanê Rêber Apo dît. Hevdîtina wê ya yekemîn bi Rêbertî re israra wê ya têkoşînê zêde kir û hişt ku her tiştê xwe têxe xizmeta tevgerê.
Li ser vê bingehê dayika Uwêş di têkoşîna xwe de bê westan û bê dudilî dewam kir. Piştre gelek caran sekteya dil li cem peyda bû, tayên dengê wê qut bûn û êdî nikaribû biaxive û tevbigere. Tevî nexweşiya xwe, heya roja mirinê, yanî 29’ê Hezîrana 2020’an têkoşiya. Li gundê Mîrka Mîra yê girêdayî herêma Koçeratan hat veşartin. Jineke têkoşer a Ereb
NECBÎR OSMAN/SILAVA ABDUREHMAN
QAMIŞLO/ANHA
29ʼê Hezîranê ji nava me jineke têkoşer bar kir. Ew jin dayika Uwêş bû. Jineke têkoşer û berxwedêr a Ereb bû. Ji bo dewrûbera xwe mînak bû.
Uwêş sala 1935’an ji dayik bû. Bi kurdekî ji gundê Mîrka Mîra yê li herêma Koçeratan re zewicî û li gund bi cih bû. 4 keç û 2 kurên wê çêbûn. Piştî ku hevjînê wê di sala 1979’an de jiyana xwe ji dest da, ji 6 zarokên xwe re hem bû dê û hem bû bav. Exlaqê wê yê baş hişt ku ew ji bo dewrûbera xwe bibe mînaka sebir, hêz û lehengiyê. Wê zarokên xwe jî bi vî awayî perwerde kir.
1984’an, dema zarokên dayîka Uwêş li Dêrikê dibistana navîn dixwendin, Tevgera Rizgariya Kurdistanê nas kirin.
1986’an, cara yekemîn hejmarek ji têkoşerên tevgerê serdana mala dayîka Uwêş kirin. Di wê demê de ji nêz ve rêxistin nas kir.
Li mala wê têkoşeran perwerdeya xwe ya îdeolojîk dikirin. 1988’an têkoşeran dest bi çûna çiyayên Kurdistanê kir, Uwêş mala xwe li wan vekir û kir weke rawestgeha derbasbûnê. Mala wê hem bû mîna depo û cihê manê, hem jî bû cihê dermankirinê.
Hikumeta Sûrî gelek caran bi ser mala dayîka Uwêş de girt. Lê her carê bi cesaret û hêz li hember endamên rejîmê sekinî.
1990’î keça dayîka Uwêş a biçûk Canda Temê, piştî li Libnanê di Akademiya Şehîd Mahsûm Korkmaz de perwerde dît, biryar da ku tevlî Tevgera Rizgariya Kurdisanê bibe.
15’ê Tebaxa 1991’ê tevî kurê xwe li Lubnanê Rêber Apo dît. Hevdîtina wê ya yekemîn bi Rêbertî re israra wê ya têkoşînê zêde kir û hişt ku her tiştê xwe têxe xizmeta tevgerê.
Li ser vê bingehê dayika Uwêş di têkoşîna xwe de bê westan û bê dudilî dewam kir. Piştre gelek caran sekteya dil li cem peyda bû, tayên dengê wê qut bûn û êdî nikaribû biaxive û tevbigere. Tevî nexweşiya xwe, heya roja mirinê, yanî 29’ê Hezîrana 2020’an têkoşiya. Li gundê Mîrka Mîra yê girêdayî herêma Koçeratan hat veşartin.
Li mala wê têkoşeran perwerdeya xwe ya îdeolojîk dikirin. 1988’an têkoşeran dest bi çûna çiyayên Kurdistanê kir, Uwêş mala xwe li wan vekir û kir weke rawestgeha derbasbûnê. Mala wê hem bû mîna depo û cihê manê, hem jî bû cihê dermankirinê.
Hikumeta Sûrî gelek caran bi ser mala dayîka Uwêş de girt. Lê her carê bi cesaret û hêz li hember endamên rejîmê sekinî.
1990’î keça dayîka Uwêş a biçûk Canda Temê, piştî li Libnanê di Akademiya Şehîd Mahsûm Korkmaz de perwerde dît, biryar da ku tevlî Tevgera Rizgariya Kurdisanê bibe.
15’ê Tebaxa 1991’ê tevî kurê xwe li Lubnanê Rêber Apo dît. Hevdîtina wê ya yekemîn bi Rêbertî re israra wê ya têkoşînê zêde kir û hişt ku her tiştê xwe têxe xizmeta tevgerê.
Li ser vê bingehê dayika Uwêş di têkoşîna xwe de bê westan û bê dudilî dewam kir. Piştre gelek caran sekteya dil li cem peyda bû, tayên dengê wê qut bûn û êdî nikaribû biaxive û tevbigere. Tevî nexweşiya xwe, heya roja mirinê, yanî 29’ê Hezîrana 2020’an têkoşiya. Li gundê Mîrka Mîra yê girêdayî herêma Koçeratan hat veşartin.