Ancak yine de 2006 yılında yapılan bir önceki araştırmaya oranla rakamlarda bir düşüş söz konusu. “Eltern” adlı derginin görevlendirmesiyle yapılan araştırmaya göre, ebeveynlerin yüzde 40’ı çocuklarını kaba etine hafifçe vurmak (2006’da bu oran yüzde 46’ydı), yüzde 10’u kulağını çekmek (2006’da yüzde 11) ve yüzde dördü kaba etine sert bir şekilde vurmak (2006’da yüzde 6) suretiyle cezalandırıyor. Ebeveynleri en çok kaba kuvvet kullanmaya sevk eden davranışlarsa, çocuklarının arsız davranması, söz dinlememesi veya agresif davranışlar sergilemesi.
Sonra pişman oluyorlar
Almanya’da çocuk gelişiminde kaba kuvvet kullanılması 2000 yılında kanunla yasaklandı. Ancak buna rağmen Alman Çocuklara Yardım Kurumu çocuklara dayak atılmasının hala toplumsal bir sorun olduğu uyarısını yapıyor. Çocuk gelişiminde kaba kuvvetin yasayla engellenmediği Fransa’da söz konusu rakamlar daha yüksekken, bu yasayı 1979’da kabul eden İsveç’te oldukça düşük. Eltern dergisi baş editör yardımcısı Oliver Steinbach, “yasaların insanları daha bilinçli bir hale getirdiğine” dikkat çekti. Steinbach, çocuklarına dayak atan anne-babaların daha sonra kendilerini kötü hissetmesinin ve hatta birçoğunun daha sonra gidip çocuğundan özür dilemesinin ise önemli bir gelişme olduğunu kaydetti.
Çaresizlikten yapıyorlar
Halle Üniversitesi Ceza Hukuku profesörü ve şiddet üzerine araştırmalar yapan Kai Bussmann ise, “Ancak günümüzde ebeveynlerin büyük bölümü, bunun iyi bir şey olduğunu düşündüklerinden değil, stres ve çaresizlikten şiddete başvuruyor” şeklinde konuştu. Ankete göre çocuklarına kaba kuvvet uyguladıktan sonra pişman olan ebeveynlerin sayısı ise yüzde 71’den yüzde 75’e yükseldi. Buna ek olarak anne-babaların yüzde 17’si dayağın hiçbir olumlu etkisi olmadığını da kabul ediyor. Yaklaşık üçte biriyse zamana zaman işe yaradığını savunuyor.
FRANKFURT