10 gündür Suruç’a gelen anne, sınırdan bir an olsun ayrılmıyor. Yemeden içmeden Kobanê’den gelecek haberlere bakıyor. Her gün sınırdaki insanlara Kobanê direnişinden ve sisteminden bahsediyor. Yine kızı Nurcan için bestelediği “Nurcan'ım” şarkısını söylüyor.
'Moral veriyoruz'
Kobanê’de bir sistemleri olduğunu belirten Xalise Salih, şunları kaydediyor: “Halk mahkemeleri vardı, okullarımız vardı, kadın ve genel meclislerimiz vardı. Kısacası tüm sistemimiz demokratikti. Zaten bu saldırılar da bizim sistemimize dönüktür. YPJ'liler çok ciddi bir moralle savaşıyorlar. Yanında biri şehit düştüğünde, YPJ’li kadınlar diyor ki ‘onun yerini dolduralım’. Kimse geride kalmıyor. Genelde Kobanêli kadınlar silah kullanmayı biliyor. Biz kimseye baş eğdirmeyeceğiz. Çocuklarımız savaşıyor. Biz de elimizden geldikçe moral veriyoruz. Tek bir YPJ/YPG’li kalsa bile bu halk kendisini savunacaktır.”
'Yemek değil, silah istiyoruz'
Türk devletinden yardım koridorunu açmasını isteyen Salih, "Çocuklarımızın yanına gitmek istiyoruz. Ne yiyorlar, nasıl yaşıyorlar? Onlarla olmak istiyoruz" diyor.
Tüm insanlığın saldırılar karşısında sesini yükseltmesini isteyen Xalîse Salih, taleplerini şu sözlerle sıralıyor: “Kürtler öldürülmekle bitmez. Ama insanlık bu saldırı karşında sesini yükseltmeli. Özgür bir Kobanê istiyoruz. Herkes özgür topraklarda yaşasın. Yine büyük silahlar istiyoruz. Onlar tank, top, havanlarla bize saldırıyorlar. Çok ağır bedeller veriyoruz. Biz kimseden elbise, yemek istemiyoruz. Sadece kendi topraklarımızı korumak için silah istiyoruz. İnsan hakları diyorlar. Hani, nerde bu insan haklarını savunan örgütler?”
DİHA/RIHA