Doza ewil a qetlîama Denîzî 4’ê teşrîne de ameybî dîyîş, ronîştişê diyîn a dozî semedê ke 25’ê kanune de bêro vînayîş ame taloqkerdiş. Babete sero embaza Degerî Duygu Demîr vînayîşê xo ard ziwan.
Demîr qalîkerdişê xo de ciresna ke hîna zî bi hezaran cenî yenî qetilkerdiş û wina domna: “Ronîştişê şi de îfadeya ke qatilî da zaf lêmin bi, la nê lêminî tena qatilî reyde bi sînor nêbi. Medyaya hetgir zî bi awayo dayîşê xeberî, mêrdimê Degerî yewna ray dejna. Îfadeya ke qatilî da zî eslê xo de nêzdbîyîşê no zîhnîyetî nîşan dano. Hezey ke heqê cenîyekî çinêbo ke tena sereyê xo keye de bimano û wexto ke bimano zî çîyo ke bêro sereyê ya heq kerdo, nêzdbîyîşêkî nîno qebulkerdiş o. Ez kesê ke qetlîyama bi no hawa viraşto sey domanî qebul nêkena.
Vatiş vêşî kenî
Demîr dergeyîya qalîkerdişê xo de bal ant ser qetlîamê ke demo peynî de vêşî bîy û qalîkerdişê xo wina peynî kerd: “Vatişê ke sîyasetmedarî komele ra vanî, komeleye sero bandorekî gird virazenî. Sîyasetmedarî zî derheqê cenîyan de zaf qalî kenî û no zî sey heqekî vînenî. Sîyasetmedarî cenîyan sey kesê ke keye de ronîşenî, domanan anî dinya û nêşkenî çîyek bikerî, vînenî. Nêy vatiş û zîhnîyetî bîy sebebê vêşîbîyîşê qetlîyamê cenîyan. Nika ra ver Bulent Arinç vat bi ke; ‘lazim o cenî mîyanê komelî de bi vengo berz nêhuyî.’ Ez zî vana heqê her kesî est o ke bihuyo û bi înat lazim o heme cenî hîna zarêr bihuyî.”