
Her yıl Orta Amerika’dan bir grup anne Meksika’ya giderek, kayıp yakınları için eylem gerçekleştiriyor. Annelerin mücadelesi sonucu yaklaşık 100 mezar ortaya çıkarıldı. Yetkilerin kayıpların bulunması için çalışmalarının yetersiz olduğuna dikkat çeken anneler, mücadelelerinin devam edeceğinin mesajını veriyor.
Cumartesi Anneleri, 27 Mayıs 1995’ten bu yana her Cumartesi günü Galatasaray Meydanı’nda oturma eylemleri düzenleyerek, gözaltında kaybolan yakınlarını ve faili meçhul siyasi cinayetlere kurban giden yakınlarının faillerini arıyor. Türkiye’den Meksika’ya anneler aynı acıyı yaşıyor. Günlük olarak yaklaşık bin kişi ABD’ye gitmek için Meksika’ya giriş yapmaya çalışıyor. Bu sırada bazıları kaçırılıyor, bazıları tutuklanıyor ve bazıları da katlediliyor.
Her yıl Orta Amerika’dan bir grup anne, Meksika’ya giderek, kayıp yakınları ve çocukları için eylem gerçekleştiriyor. Anneler eylem sırasında kayıp yakınlarının fotoğraflarını taşıyarak, birbirlerinin acılarını paylaşıyor. Anneler protesto sırasında, “Kimiz biz? Orta Amerikalı anneler! Ne arıyoruz? Çocuklarımızı! Ne istiyoruz? Adalet! Göçmeniz suçlu değil! Çocuğum! Dinle! Annen senin için savaşıyor!” diye bağırıyorlar.
28 bin kayıp
50’den fazla anne, Veracruz Grubu olarak biliniyor. Hükümet yetkilileri Meksika’nın kayıp insan sayısını yaklaşık 28 bin kişi olarak belirtiyor. 2 yıl önce 43 öğrenci Guerrero’da kaçırıldı ve muhtemelen öldürüldüler. Bu olay ülkeyi kayıp kişilere karşı uyandırdı ve akrabaların kayıplarını arayan bir harekete dönüştü. Birkaç Meksika eyaletinde gruplar kuruldu ve anneler Veracruz’da yaklaşık 100 mezarı ortaya çıkardı. Yetkililer şimdiye kadar 42 cesedi çıkardı ve tüm mezarların arasında dolaştıklarında zamanla yaklaşık 400 ceset daha bulunabileceği tahmin ediliyor.
‘Oğlumdan 5 yıldır haber alamıyorum’
http://www.npr.org’a konuşan annelerden Castro, oğlundan 5 yıldır haber alamıyor. Castro, “Hiç gelmediler. O zamandan beri yetkili makamlar onu bulmak için çok az şey yaptı. Araştırmalar sonucu nihayet oğlumun cep telefonu kayıtlarını geçtiğimiz günlerde buldular. Eğer annelerin huzuru yoksa o zaman çocuklarımızı bulana kadar hükümet de olmayacak” diyor.
Lucia de los Angeles Diaz’ın oğlu da 3 yıl önce evinden kaçırılıyor. Oğlunun kaybolmasından hemen sonra Lucia, intihar etmeyi düşünüyor ama diğer annelerden güç buluyor ve bu düşüncesinden vazgeçiyor.