Seba însananê ke qalîkê xo ra bikewê teber û xo vînî bikerê, vatişêkê verênan yê kurdan, est o. “Homa vernî fehş keno, dime ra şaş keno û peynî de zî erd ra kaş keno.” Gama ke merdim awneno rewşa Erdoganî û dewleta Tirke ra, no vatiş zeke seba înan bêro vatiş, cayê xo geno.
Erdogan şertanê ke,seba dinya û bi taybetî Rojhelatê mîyanênî, dîzaynêko newe ameyê hedrekerdiş û barrekerdişê 3’ine yê dinya ameyê plankerdişî de, bi îktîdar. Nika êdî eşkarayo ke na zî perçeyêkê nê dîzaynî bî. Erdoganî na rewşe bi vatişê “ ma îçlikê xo bedelna ” bixo zî ardebi ziwan û hetê ferastê mîllî yê Erbakanî ra zî xeylê, amebi rexnekerdiş.
Şert û mercanê Tirkîya û konjoktorê dinya rayire ro Erdoganî akerde. Bi “One mînute” ya Dawosî ra pey fehşbîyişê Erdoganî dest pê kerd. Bi Fetoyî de, bi êrîşê verva Kurdan û hêzanê tarîyan yê mîyanê dewlete dewam kerd. Taybetîya Kobanî de neyartîya verva kurdan, destbiratîya DAÎŞÎ û weîçînayîşê yewê Kanûne de fehşbîyişê Erdoganî resa asta tewir berze. Na asta tewir berze bi tekoşîna tarîxî ya Kobanê eynî wextî de bî destpêka şaşbîyişî.
Bi plana “cûmkerdişî” ya verva şarê kurdî, tekoşîna xopawitişê cewherî yê Cizîr, Sûr, Nisêbîn û cayê bînana, pêvajoya şaşbîyişî de asta tewir berze bî. Bi derrbeya viraştî, dime ra rewşa awartîye û ya tewir muhîme zî serkewtişê Tekoşîna Şarê Kurdî ya Vakûrê Sûrîya de, pêvajoya erdrakaşbîyişê Erdoganî, dewam kena. No qeydeyêko xozayî yo û seba her kes û hêze derbasdar o. Asta tewir berze yê her rewşe, wexto tewir nizd yê ziddê xo ya.
Erdogan nika zerre de tengasîyêka pîle û qada mîyannetewî de zî zê tawika ser vewre ke serê koyêke ra ver bi cêr, bêkontrol kaşedeya yo.
Erdoganî rê rewşêka kaosî ke emrê xo qasênê zî pê raderg bikero, lazim a. Êrîş yan zî hewldanê îşgalkerdişê yê Efrînî, bi ney mexsedî yê. Erdogan zaf baş zaneno ke çîyêko winayin mumkun nîyo. Nê rewşa kurdan û nê zî konjuktoro mîyannetewî, naye rê misede nêkenê. Rojhelato Mîyanên de kay û kaywanîy zaf û hesabîy xorî yê. La erdrakaşbîyiş no bixo yo. Rewşa bêçaretîye de, helamêy vengîy û bêmeney “ min ra dim qiyamet e.”
Heke Erdogan ney fersendî bivîno, bêke serkewtiş û binkewtişî bifikrîyo do miheqeq pêk bîyaro. Seba emrê xo radergkerdişî hewceyîya Erdoganî bi kaosêkê winayinî est a. Taybetî zî seba rewşa zerreyî. Serra 2019’ine de weçînayişê serokkomartîye est ê. Qaso ke eyseno rewşe başe nîya. Naye xo referandûmê 16’ê Nîsane de nîşan da. Rewşa 2019’î do ewroyî başêr û weşêrî nêbo. Pergala ke 16’ê Nîsane de hetê Erdoganî seba sultanîya xo amî ronayiş, wina eyseno ke do nêbo qismet û bibo celladê Erdoganî.
La heke kaosêke virazîyo û bi helamanê welat, millet, Sakarya reyde rewşa seferberîye bêro îlankerdiş, êdî hewceyî bi weçînayiş nêmanena. Bi qerarnameyanê bi goreyê zerrîya xo domnayişê sultanîye û rayirberdişê dewleta AKP-Erdoganî, teqez beno. Armanc no yo û Erdogan seba naye, seba ameyîya xo şikeno heme kerdeneyê karesatan pêk bîyaro. “Min ra dim qîyamete.”
Rayirêka bîne, bi kurdan werêameyiş o. La Erdoganî na mesela de zî mesafeyê agêrayişî nêverdayo û asta waştekanê Şarê Kurdî zî xeylê berze bîya. Tenê yew çare est o. O zî şîyişê Erdoganî yê linganê Rayverê Şarê Kurdî Abdûllah Ocalanî yo.