Pêro cayê welatê ma de qilê adirê newroz berz beno.

Hetêk ra Newroz o.
Hetêk ra weçînayîş o.
Şarê Kurd pê Newrozê emser hem  hêz dano weçînayîş, hem zî weçînayîşê emser keno Newroz.
Şarê Kurd seyî pê gurzê Kawa serê Dehhaqê zalîm pelexna û serwederatiş kerd û hina resa azadîyê xo.
Hina kerd kî, pêro Şarê Mezopotamya bin zulmê zulimkaran ra xelas kerd.
Ewro zî Şarê Kurd, seba pêro Şarê Rojhilatê Mîyanên renc dano, areq dano, gunî dano, fedayîtî keno.
Ver zulmê dewleta Tirk, dewleta Surî, dewleta Iraq, dewleta Îran xoveradayîş keno.
Pêro Şarê Rojhilatê Mîyanên, ewnenê no tekoşînê Şarê Kurd xo ra zê nimûne genê, xo ra zê îlham vînenê.
Şarê Kurd zî na raştî weş vîneno.
Seba nayê, çi Newroz beno, çi weçînayîş beno rayîra serkewtiş çîya nîşane herkes dano.
Pê no zanayîş, zê laser radano û şino meydanê Newroz.
Şarê Kurd, pê bimbarekkerdişê Newrozê   hem rayîra azadî fek veranêdano, hem zî roj bi roj yewîyê xo xurt keno.
Dew, qeza û bajarê kê, heta nika Newroz pîroz kerdo,  zê Sîlopî, Qoser, Mêrdîn, Hakkarî, Batman, Erdexan û Çewlîg vejîya werti ke, Şarê Kurd vano “Ez azadîyê serokê xo, azadîyê Kurdistan û azadîyê xo wazena”.
Vano,”Qet yew hêz nêşkeno verênîyê Şarê Kurd bigero”.
Şarê Kurd, yew bi yew bendê îstîlakeran rijneno. Dew bi dew, qeza bi qeza, bajar bi bajar vejîyeno meydanan, vengê azadî berz keno.
Şarê Kurd pê hêrs xo qesenawo.  Hina xo qesenawo kî, kam hêz verênîyê eyê bigero, pê no hêrs û tujî birneno û xo ra rayîr akeno.
Pê no hêrs û qesenayîş,  her deqîqe, her saet, her roj xebatê weçînayîş zî raver beno.
Pê no xebat wazeno kî, Newrozê emser zêdeyîr tacîdar bikero û weçînayîş de harîtayê Kurdistan bikero harîtayê BDPê.
Hina aseno ke, ê hina bikero kî, Cemîl Çîçek û Tayyîp Erdoxan biteqenê.
Dêrsim de zî, Kemalîstê Tirkperêst û Dewşîrme Kemal Kiliçdaroxlî biteqo.