Öz yönetim direnişinde şehit düşen kahraman kadınlardan biri de Kajin Ferman yani Hediye Külter’di.
Göç yollarında başlar
Hediye’nin ailesi 1996 yılında Şırnak’tan Adana’ya göç eder. 2005 yılına kadar aynı şehirde yaşayan aile, göç yollarında; 1999 yılında Hediye’yi dünyaya getirir. Hediye’nin ailesi Adana’da mevsimlik işçilik yapar. Bu nedenle Hediye’nin de çocukluk yılları tarlada ailesiyle birlikte geçer ve çocuk yaşında emekçiliğe başlar.
Memlekete dönüş
2005 yılında ailesinin Şırnak’a tekrar dönmesi ile artık memleketindedir. O günlerde 6 yaşında olan Hediye, bu yıllardan sonra kendisi ile aynı kaderi paylaşan diğer çocuklar gibi çocukluğunu bir kenara bırakır. Memleketinde bir savaş vardır. O savaşı ilk yıllarda pek anlayamaz, ancak bir süre sonra savaş gerçekliğinin farkına varır tıpkı diğer Botanlı çocuklar gibi.
‘Yanımızda Heval Kajin var’
Hediye içindeki öfkeyi öz yönetim direnişine kadar tutabildi ve safını belirledi. Mahallesini korumak için barikatların arkasına geçti. Arkadaşlarını asla bırakmadı. Siper arkadaşları Hediye için “Yanımıza Heval Kajin gibi bir arkadaş gelmedi” diye özetlemişler onu mahalleliye. Hediye bir dakika bile bırakamadığı arkadaşları ile Şırnak’tan çıkarak Besta Dağı‘na geleceği bir sırada yapılan bombardıman nedeniyle sonsuzluğa uğurlandı.
Hediye’nin yakınlarının şu sözleri onun çelik iradesini gösteriyor: “Son zamanlarda da bu yaşananlar oldu. Ama bizim aklımıza hiç onun gideceği yoktu. Gittiği güne kadar Şırnak’ta durum iyi değildi. Mahallelerimizde baskın oluyordu. Bir sabah kalktık baktık ki Hediye yok. Sonra onu gördüğümüzde bize ‘Ben partiye bir söz verdim. Beni parça parça yapsalar bile bu sözümden dönmem. Arkadaşlarımın yanında olacağım’ dedi. Bu sözleri onun bize son sözü oldu.”
Bu sözler, uzun boylu güzel gözlü Hediye’nin son sözleri oldu. “Aslında Hediye 16 yıllık yaşamı boyunca çelik iradesini hep saklardı” diyor onu tanıyanlar.