Rayvanîya şorişî

Domantîyê de herçî sêy kay êno mordemî rê. Jû deyrî esta ya vano: “Ma bibî pîl, dina biyê qilêrin!” Raştî zî henena. Domantîyê êna vatêna pak bîyenî. Ne zur zanê domanî, ne zî xirabîyê. Zaferî zî embaztîya domanan zaf şona weşê mordemî. Çi beno wa bibo domanî embazanê xo de parkenê. Ha weşîyê, ha nêweşîyê qet ferq nêkeno. Hondeke wa bero parkerdene.  Ma domanê kurdistanijan hona derguşîya xo de cûyayîşî naskemî. Zanîme ke seba ma cuyayîşê de asan çîno. Çi vêşanîyê, çi tişanîyê bena wa bibo, ma a qijiya xo de vînenîme. A derguşîya xo de musenîme; hem rindîyê hem zî xirabîyê. Seba nêzî ma domananê şarê kurd rê cûyayîşa asan, an zî persê asan sey kayê. La cike esto no kay kayê girseno. Tawayê ma komanan nêde çino.  Roja ke ma jûmîn nêwe dî zaf rinde no min vinî. Serranê 1990’de her hetê Kurdistanê Vakur de dawî kerdene tal. Şarê ma hardê xo ra êyştênê teber. Heta jû ra kîştene heto bînan zî dewî veşnenê, çêy veşnenê. Her roc vengê tifangan amenê. Her roc eskeranê dewletî êştenê jû dewî ser. Serra 1995 de Gimgim di zî dest bi talkerdene dewam kerdbî. Eskeran dewijî danê arê, berdenê sûke û îşkence kerdenê. Ma domanê Kurdistan qey merdenî ra nêterseme ti zana? Çimke ma mîyanê pêrodiş û qirkerdiştî bîye pîl. Merdenî her tim pê goşanê ma di, verê çêberê ma dera.Honde ke venga ci bidîme! Ca di verê ma di bêna hadrê. Sebitanê çik ra halê şarê ma nîyanên bi nêzan? Zatî rindekîya domantîyê zî xora nobî. Honde ke zan dewletî dewa goşkarî kerdbî tal. Şima zî çê xo barkerdbî ameybî dewa ma.  

Maya min her roc gulbang wendenê û venga Goşkar Baba’y denê. Cira vatenê: “Ya Goşkar Baba, ti ma rê embaz bi!” Min çi çax ke ti dîya gulbangê maya min ameybî min vîr. Goşkar Baba’y vengê maya min heşno û min rê ardênê. Seba nêy ez zaf qarîyenê. Maya min venga Goşkar Baba’y daybî, ê zî min rê embaz ruşnaybî. Nê dewijî qey nîyakenê min xo bi xo perskerdene.  Sebeno wa bibo, Goşkar Baba’y ma kerdbîmi embaz. Oncya maya min zî çiçax ke ma têlêwide diyenê vatêne “Bêlembo!” Qey nîya vatênê min zî nêzanitene.  Çiyo ke şima kewtbî ci, çê sîsa poxic bî. A zî sêy welatê ma bêkesbîyê. Hona ke şima surgin nêkerdbî ayê rehmet kerdbî. Cenîkedî zaf kalibîyê. Tuk û tenya bimano zî, rocê nêşîyê verê çeberê kesî. Şima ke surgin bî amay kewtî çê yê no hal min rê zaf enteresan amaybî. No çê, çê bêkesan bî!  Mordem ke hardê xo ra, komê xora, çê xo ra kewt dûr; beno bêkes. Şarê ma welatê xo de, serê hardê xo de wertê komê xo de bêkes mendbîme. E ke hîn mebîyenê, dewa şima kam şikîyenê talbikero. Kam şikîyênê şarê ma her roc îşkencan ra derbaz bikero? Xirxa tewr xidarî zî kam şikîyênê xortanê ma bikişo?  Hîya birawo delal! Qesê benê derg şonê. Sêy şanika biza koli. Oncya zî ti goşbidî min ser. Ez to rê qalê hevaltîya ma bikerî. Vanê ke hevaltîya tewr rinde rayvanîyê de kifş bena. A roca ke şima amay dewa ma heta nika, mabimî nê dibistan. Ma zî şimî dibistanê dewa Raqasa. Germ di, serd di; varî de, şilîyê dê; va di, puk de ma her şodir kewtenê serê raya Raqasa. Tewr zor ziwistan bî. Ma di domananî her roc varî qilaşnênê ra şîyenê. Îlam kutikanê dewa Raqasa ke lawenê ma. Marê bibî kay no. Ê kem a rocê kutikande nêdenê pêro, se ke çîyê ma a roci kembîyenê.  Hevaltîya dibistanî ke mêbîyênê to, jû rocê zî nêwayştêne ke şorê. Her tim to vatênê: “Merka ma dewa x ora kerd mi têber, her roc îşkence kênê, her roc ma kişênê la ma zî hebi ninganê xo şonî benî tirk. Jû zonê ma mendo ê z îma bi xo hebino hal wertira danî wî!” serra bînî şima cêragera dewa xo. La raywanîya ma dom kerd. A serrî YÎBO bîya. Ez û to oncî rayîr ra, oncî telewî de bimî. Na dolimî bibî mi zaf. Her het ra domanî amaybî. Maliman ma dest çi antenê. E ke malima derheqê şarê ma de çîyêdi xiraban zî zur bivatênê; to hama xo êştênê werti para fêkê dîvan dênêci. Jû mudiro faşîst serra pêyenî de amê. To cira se xuyê kerdbî. O zî heyranê çim burîyanê ma nêbî. Jû faşîst se ben oma bi çimanê xo dî, musayme.  Rocê mudirê faşîst ma derd min kom. Qaşo ma xo rê nêzdi vînena. Seba nêzî waştbî ke ma ci rê bibîme sîxur. Kam sekeno, çi waneno, kam pacanê dibistanî şikneno, kam dano pêro, kam etudan de veng veceno, kam şona sûke û swb. A şewi hetan şodir hewn nêkewtbî çimanê ma. Cayê rakewtanî de bîmi komike hela ma sebikîmi. A rocî ra tepîya pêrodiş tayîna bi zêdi, pacê de saxlem nêmend dibistan de, kesî a heftî vengê zedi ver etut nêkerd, heta a roci kese ke nêşîbî suke zî, dibistan ra rêma şi. Tew ma şandanî korîdoran de dest bi gog kaykerdenî kerd îndi çîye de weş nêmend. Lembê jû sinifî bo zî saxlem nêmendbî. Dibistan de haybro axêrşer veciya. Hefta bîn mudirê faşîst nîyada ke çarî çino, ma kuli sîxurtiyê ra eşt min. Vat şima ra kar nêno.  Ma YÎBO qedêna, her jûyê ma hetê de ser şî. Çiki bî her wusar ma jûmîn dîyenê. Şopê ti amênê dewa ma, şopê zî ez amênê dewa şima. Çiçax ke ez şîya zaningehê ra têpya ma êndi jûmîn nêdî. Zati ez zê kewta zîndan. Peyra xeber amê ke ti zî şiya ko. Kewta xeyalanê domantîya xo dimî ra. Mi çixa waştênê to kincanê domananê çol (gerîla) de bidînî. Raştîyê ke perskerê min to ra zerê xo girewtbî. Min xo, xo de vatênê şîyo-nêşîyo, seba min û silam nêerşawino. Min her tim vatênê ez ke zindana vecîya, seba ke to ez persnêkerda to rexnebikerî.  Erbilem, ti zî ez zî rind zanime ke merdenê her tim vernîya ma dera. Ma na rayê de zaf rewbîyê. Karê şorişî hona zafbî.  Çiturke min xebera şehît bîyena to heşnê ez cayê xo de bîya huşk. Oxro ke keyê Bîngolî ra jû zinar qilaşîyo ra. Seba to Gimgimijan çemê Goşkarî çiman ra kewta şer. Qehrêmantiyê de girs şehît bîya. 

Ez zî xebatê to biqedenî

To namêş, Heval Haydarî (Engîn Karaaslan) gureto. Tifangê de kerdo berz. Hemverê çeteyanê DAÎŞ, Til Ebyad de pêrodiştê cayê zî esto. Vizêrî Haydarîn, mordeman xoverda, ewro zî Engîn û Akîfan. Xoverdanê. Meyştê zî Erbilî xoverbide.  Hevalêm, ti şîya rêyşta ê domanê rindekê ke astaranê rindeka aspar bîyê şîyê. Ti şîya Dewreş Babay re bîya meyman. Pişte xo de Goşkar Baba’y ma serkena. Çimê to w ama sero bo. Her tim rayştîya şima raya ma rayşt bikero. E ke nêsîb bo ez zî xebatê to biqedenî. Welato ke bîyo azad de to serdî berî û torê bibî meyman.