Arkeolojik kanıtlar, Britanya’ya getirilen ilk tavşan ve tavukların özenli ve bütün olarak gömüldüğünü gösteriyor. İncelenen kemiklerde hiçbir kesim izi yok ve devam eden araştırmalar bu iki hayvanın yenmek için ithal edilmediğini ileri sürüyor.
Exeter, Leicester ve Oxford üniversitelerinin uzmanlarınca yapılan çalışma, yabani ve evcil tavşanların ve tavukların Britanya’ya nasıl tanıtıldığını ve modern Paskalya geleneklerine nasıl dahil edildiğini ortaya koyuyor. Ekip öncelikle ülkede bulunan, MS 1. ve 2. yüzyıla tarihlenen en eski tavşan kemiklerini analiz etti. Hampshire ve Hertfordshire’daki bölgelerde bulunan kemikler için yeni radyokarbon tarihleri, kahverengi tavşanların ve tavukların İngiltere’ye daha erken, MÖ 5. ve 3. yüzyıl arasında Demir Çağ’da getirildiğini gösteriyor.
Gömülü iskeletlerin keşfi, hiçbir hayvanın yüzlerce yıl sonra başlayacak olan Roma dönemine kadar yenmediğine dair tarihsel kanıtlara uyuyor. Jül Sezar’ın De Bella Gallica adlı eserinde şöyle yazıyor: “Britanyalılar tavşan, tavuk ya da kaz yemenin ilahi kurallara aykırı olduğunu düşünüyorlar. Ancak bunları kendi eğlence ve zevkleri için yetiştiriyorlar.” MS 3. yüzyıl yazarlarından Dio Cassius, kraliçe Boudicca’nın Romalılarla yaptığı savaşın sonucunu ilahi kılmak için canlı bir yabani tavşanı serbest bıraktığını ve tanrıça Andraste’i zaferini korumaya çağırdığını bildiriyor. ARKEOFİLİ