Bilge, "Sermaye ve iktidar birikim sistemi, özündeki varlık nedeniyle yalancı ve hileli olmak ve duygusal zekadan yoksunluğu taşımak durumundadır… Sürdürülmesi ancak iki yoldan mümkündür; ya ideolojinin meşruiyet sağlayıcı yumuşak gücüyle, ya da iktidarın çıplak zor gücüyle. Kontrolün çoğunlukla bu iki yoldan sağlandığı tarihsel bir gerçekliktir” demişti.
Buradaki tarihsellik elbette ki beş bin yıllık uygarlık sürecidir. Bununla birlikte; insanın bir "mikro kozmos” ya da küçük evren olduğu, dolayısıyla evrenin bir özeti olduğu bilimsel yargısından hareketle; AKP iktidar ve sermayeciliğini, uygarlık tarihi boyunca süregelen iktidar ve sermaye birikim sisteminin bir özeti olarak görmek mümkündür, diye düşünüyorum. Tabi süregelen bu sistemin bir devamı olduğu gerçeğini bir tarafa bırakarak…
AKP hükümeti hegemonyasını kurana dek hatta kısmen de bugüne kadar iktidar ve sermaye birikimini ideolojik yumuşak gücüyle sağlamıştır. Zaman zaman çıplak zor gücü kullansa da bu ideolojik yumuşak gücü geçmezdi. Fakat yalan, hile, kandırma, aldatma, uyuşturma vs. üzerine kurulu bu ideolojisi, başta Kürt Özgürlük Hareketi olmak üzere, sosyal demokrat çevrelerin mücadeleleriyle deşifre olup teşhir edilince, yavaş yavaş çıplak zor gücünü aktifleştirmeye başladı. Artık -ordu dahil- kadrolarını her yere yerleştirerek hegemonyasını da kurduğundan kendisine büyük bir güvenle; çıplak zor gücünü, ideolojik yumuşak gücünün üzerinde/önünde göstermeye başladı.
İsterseniz bunu halk arasında çok yaygın olan "Gündüz külahlı, gece silahlı” deyimiyle daha da somutlaştıralım. Yakın tarihe kadar ömrünün gündüzünü yaşayan AKP, külahlı geziyordu. Artık AKP, adeta miadının doldurmuş, gününün gecesini yaşıyor. Gündüz boyunca külahla yaptığı siyaseti, gece ise silahla yapıyor. Ve bugün adeta karanlığa kurşun sıkıyor. AKP’nin gecesi, başta Kürt Halkı olmak üzere, Türkiye’deki tüm halklara da "karanlık” getirmiştir.

İşte tüm bunlar ve daha birçok baskı ve zulüm yaşanan karanlığın artık " zifirileştiğini” gösteriyor. Ama yine çok iyi bildiğimiz bir gerçek var ki; gecenin en karanlık olduğu yani zifirileştiği an; şafak öncesidir. Bu gerçeklikten yola çıkarak Türkiye’nin yaşadığı bu zifiri karanlık dönemin, şafak öncesi yani halkların zaferi öncesi dönem olduğu bilinmelidir. Böylesine bir dönemde el ele verip mıknatıs misali kenetlenerek şafağın sökmesini yani zaferi selamlayalım. Ve ardından Güneş’le buluşalım! Ha gayret! Şafak sökmek üzere…


Mardin E Tipi Cezaevi