Gazetemize konuşan yönetmen Alan Amin, Babamın Fotoğrafı’ni, “Farklı görüşlerle savaş gerçekliği ve duygusal bağları yansıtan bir konsepte sahip bir film” şeklinde tanımlıyor. Savaşın toplum üzerindeki yıkıcı etkisini filme yansıtan Amin, devamla şu konulara dikkat çekiyor: “Ben bu filmi, savaşın tüm aileleri ve tüm toplumu nasıl etkilediğini gözler önüne serebilmek için yaptım. Savaş, toplumu paramparça ediyor. Yaşamda bütün ilişkiler içerisinde en güçlü olan aile bağları, yeni neslin geleceğini etkileyerek çöküyor. Ayrıca film aracılığıyla, sevdiklerinizden ne kadar uzakta olursanız olun, bağların kopmayacağı mesajını vermek istedim. Kaç yaşında olursam olayım, ben hala babamın oğluyum. Ana karakter Jack’in durumunda, babası ondan alınmıştır ve ölmüştür. O hep babasının hayatta olduğunu hayal eder ve babasının hatırası ile yaşamaktadır.”
Sırada bir film ve belgesel var
Alan Amin, filmi yapma konusunda finansal sorunlar yaşadığını belirtiyor. Ardından filmi, kendi imkanları ile yapmaya karar veriyor ve başarıyor. Gazetemiz aracılığıyla film ekibine azimli çalışmaları için teşekkür eden Amin’in, bir belgesel, bir de film projesi var. ‘Bacaklarımı Bulmak’ isimli uzun metrajlı belgeselde, 16 Mart 1988 tarihinde gerçekleştirilen Halepçe katliamında, her iki bacağını kaybetmiş, güçlü bir paralimpik sporcu olan Shaho Qadir’e çeviriyor kamerayı. Belgesel, henüz post-prodüksiyon aşamasında.
Amin, ‘Gecede Yolculuk’ isimli ilk uzun metrajli film çalışmasının prodüksiyon öncesi yapımına da, 2012 yılında başlayacak.
Tiyatrodan sinemaya
1986 yılından bu yana güçlü bir tiyatro geçmişi olan Güney Kürdistanlı Alan Amin, ‘Gökyüzünde Bir Köy’ isimli tiyatro oyununun ardından 2004 yılında, film alanına yölmeye karar verir. İki yıllık sinema eğitimi ardından, 2006 yılında Manchester’da Kürt Yaratıcı Film Merkezi’ni kurar. Şu ana kadar 13 kısa film, 2 uzun metrajlı belgesele imza attı.
SUNA KÖSE - LONDRA